Tryptofan. Dlaczego starzejący się ludzie stają się przygnębieni, zmęczeni i mają nadwagę? Część 2

Rozwiązanie problemu tryptofanu

Na szczęście, nowe spostrzeżenia na temat sposobu w jaki tryptofan jest degradowany u starzejących się ludzi, dostarczyły podstaw do zaprojektowania sposobów naturalnie rozwiązujących ten mający rozmiar epidemii problem.

Przede wszystkim, z badań nad pacjentami z wysokimi poziomami zapalenia ogólnoustrojowego wiemy, że jeżeli niacynamid jest dostarczony na odpowiednim poziomie, degradacja tryptofanu w organizmie znacznie maleje.[1] Wiemy również, że aminokwas - lizyna rywalizuje z tryptofanem w tej samej oksydacyjnej degradacji. Oznacza to, że w obecności lizyny, tryptofan jest mniej utleniany.[2]

Tryptofan nadal może jednak zostać zdegradowany przez enzym IDO (dioksygenazy indoleaminy), który wzrasta wraz z wiekiem. Substancje odżywcze, takie jak kurkumina hamują indukowany interferonem czynnik jądrowy kappa B oraz ekspresję COX-2 (cyklooksygenaza indukowana). Mogą również ograniczyć indukcję IDO, wpływając w ten sposób na możliwości tryptofanu do przekształcenia się w serotoninę.[3]

Dzięki temu starsze osoby mają możliwość stosowania suplementacji skromniejszą dawką (1000-1500 mg/dzień), która znacznie zmniejsza utlenianie/degradację tryptofanu, o ile równocześnie będą stosowane: lizyna, niacynamid i odpowiednie, wstrzymujące cytokiny, substancje odżywcze, neutralizujące wpływ enzymu IDO.

Kofaktorami, które ułatwiają konwersję tryptofanu do serotoniny w mózgu, są witamina B6, magnez i witamina C.[4] Te substancje odżywcze są już stosowane przez najbardziej świadomych zdrowia ludzi.

Dawkowanie

Ważnym czynnikiem decyzji o suplementacji L-tryptofanu jest jego doskonała tolerancja i nierozwijająca się odporność podczas długotrwałego stosowania. Ponadto, L-tryptofan nie powoduje trudności przy wstawaniu następnego ranka.[5]

Dla efektywnego leczenia problemów ze snem, minimalną dawką L-tryptofanu jest co najmniej 1 000 mg. W leczeniu chronicznej bezsenności, charakteryzowanej przez zarówno problemem z zasypianiem jak i utrzymaniem ciągłości snu, może być konieczne zastosowanie powtórnego przyjęcia L-tryptofanu.[6] Małe dawki L-tryptofanu (250 do 500 mg) mogą nie zapewniać znacznych korzyści w zakresie przyspieszenia zapadania w sen.[7] Dla osób cierpiących na bezsenność, które chciałaby spróbować terapii L-tryptofanem, zaleca się silną, początkową dawkę (1 000 do 4 000 mg) w pierwszym tygodniu, a następnie utrzymywanie mniejszych dawek (500 mg do 1000 mg).

Jak wykazano, już zaledwie 250 mg tryptofanu przyjmowanego doustnie wieczorem poprawia jakość snu, chociaż typowa zalecana dawka w przypadku leczenia zaburzeń snu i depresji to 1 000-3 000 mg/dzień. Bezpieczna i skuteczna porcja dla innych problemów zdrowotnych rozciąga się od 500 mg do 4 000 mg/dzień. Natomiast przyjmowanie przez krótki okres czasu około 3 500 mg/dzień jest zalecane w przypadku rzucania palenia.[8]

Tryptofan utleniany jest  w wątrobie przez enzym 2,3 dioksygenaza tryptofanu (TDO), który jest indukowany zarówno przez glukokortykoid jak i przez duże dawki samego tryptofanu. Aktywność TDO wzrasta po spożyciu tryptofanu [9] i skutkuje stosunkowo krótkim okresem jego półtrwania w osoczu.[10] Dlatego też, często stosuje się go w podzielonych, dziennych porcjach. Pojedyncza dawka 3 000 mg jest wystarczająca, aby utrzymać maksymalną ludzką syntezę serotoniny w mózgu przez około osiem do dwunastu godzin.[11] Stosowanie codziennie trzech dawek 2 000 mg prawdopodobnie będzie utrzymywać tempo ograniczania tryptofanu przez enzym hydroksylazy w mózgu, zapewniając mu nieprzerwany dostęp serotoniny przez większość doby, co oznacza, że jej poziomy byłyby zachowane na stałym, optymalnym poziomie.

Zasłona ciemności nad tryptofanem zniesiona!

Amerykańscy konsumenci ponownie mogą nabyć tryptofan jako suplement diety. Szczególnie ważną wiadomością jest odkrycie, że starzejący się ludzie produkują degradujące tryptofan enzymy, które mogą zostać zneutralizowane dzięki równoczesnemu spożywaniu substancji odżywczych, blokujących prozapalne cytokiny i łagodzących uszczuplenie tryptofanu przez inne utleniające ścieżki.

Obecnie dostępna jest nowa formuła, która łączy w sobie farmaceutycznie czysty tryptofan z mieszanką substancji odżywczych, zaprojektowanych by odżywić mózg optymalnymi poziomami serotoniny.

Opierając się na setkach badań naukowych można powiedzieć, że zmniejszenie poziomów serotoniny może przyczynić się do związanego z wiekiem przyrostu wagi, depresji, bezsenności, uczucia niepokoju i utraty dobrego samopoczucia.

Przywracając optymalne poziomy serotoniny, starzejący się ludzie mogą odzyskać równowagę neuroprzekaźników, jaką cieszyli się w latach młodości. Ludzie cierpiący na związany z wiekiem przyrost wagi lub trudności ze snem mogliby doświadczyć znacznej poprawę dzięki stosowaniu tryptofanu, zwiększającego ilość serotoniny w mózgu.

Środki ostrożności

Przez wiele dekad, dziesiątki milionów ludzi bezpiecznie stosowały suplementy tryptofanu. Mechanizmy, poprzez które działa w organizmie, wskazują jednak na to, że podczas jednoczesnego stosowania z pewnymi lekami na receptę powinno się zachować ostrożność.

Jak wykazano, stosowanie samego tryptofanu jest bezpieczne, jednak w połączeniu z pewnymi lekami antydepresyjnymi może nieść pewne skutki uboczne. W opisach przypadków zespołu serotoninowego wykazano związek między równoczesnym stosowaniem tryptofanu i leków - inhibitorów monoaminooksydazy (MAO).[12] Popularnie przepisywane środki hamujące MAO to m.in.: Nardil ® (fenelzyna), Parnate ® (tranylcypromina) i Marplan ® (izokarboksazyd). Badania wykazały, że najpowszechniejszymi skutkami ubocznymi połączenia leku antydepresyjnego, hamującego MAO i tryptofanu, były zawroty i bóle głowy oraz nudności.[13] Rozmiar tych niepożądanych dolegliwości był na tyle duży by ograniczyć użyteczność połączenia. Najpoważniejszą jednak komplikacją równoczesnego stosowania tryptofanu i inhibitorów MAO jest zespół serotoninowy. Charakteryzowany jest on przez ożywienie, niepokój, drżenie i dreszcze, uczucie zagubienia, delirium, częstoskurcz, nadmierne pocenie się, hipomanie, mioklonie, hiperrefleksje i wahania ciśnienia krwi. Żadne doniesienia na ten temat nie zostały opublikowane, ale uważa się za możliwe, że tryptofan, stosowany w połączeniu z selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), lekami takimi jak Prozac ®, Paxil ®, Zoloft ® lub Lexapro ®, może również doprowadzić do zespołu serotoninowego.[14]

Zespół serotoninowy po raz pierwszy został opisany na przykładzie szczurów. Po jednoczesnym podaniu tryptofanu i inhibitorów oksydazy monoaminowej czy innych leków zawierających duże dawki 5-hydroksytryptofanu (5-HTP) (z obwodowym inhibitorem dekarboksylazy) lub agonisty receptora serotoniny, u zwierząt wystąpiło drżenie, sztywność, hipertonia, abdukcja kończyn tylnych, sztywny, łukowato wygięty ogon, niekontrolowane, boczne ruchy głową i kończyn przednich, nadreaktywność, mioklonia, a nawet napady całego ciała.[15]

Wystąpienie zespołu serotoninowego u 38 pacjentów zostało omówione w 12 doniesieniach medycznych.[16] Większość tych przypadków było związane z osobami stosującymi jednocześnie tryptofan i leki - inhibitory MAO (monoaminooksydazy), ale połączenie inhibitoru zwrotnego wychwytu serotoniny i leku inhibitoru MAO, również może wywołać zespół serotoninowy. Rozmiar zachorowalności jest nieznany, ale pewni eksperci dowodzą, że przyczyna leży po stronie niskiej rozpoznawalności, ponieważ choroba ta prawdopodobnie jest mylona ze złośliwym zespołem neuroleptycznym, który ma pewne podobieństwa pod względem symptomów.

Zespół serotoninowy zwykle ustępuje w ciągu 24 godzin od przerwania leczenia tryptofanem, nie pozostawiając żadnych symptomów. Chociaż badania na modelach zwierzęcych sugerują, że leczenie antagonistami serotoniny powinno być efektywne, nie zostało to jeszcze przetestowane na ludziach. W leczeniu pomocne okazuje się: chłodzenie wywołujące hipotermię, domięśniowe podawanie chlorpromazyny jako przeciwgorączkowego i uspokajającego środka, sztuczna wentylacja przy zaburzeniach oddechowych, leki przeciwdrgawkowe przy napadach, klonazepam przy mioklonii i nifedypina przy nadciśnieniu.[17]

Chociaż zespół serotoninowy został odnotowany u pacjentów biorących równocześnie tryptofan i lek inhibitoru MAO (monoaminooksydazy), to częstotliwość jego wystąpienia jest mała - całkowita liczba przypadków zachorowań to mniej niż 40 osób. Pomimo faktu, że tryptofan był sprzedawany na rynku w Wielkiej Brytanii jako antydepresant przez ponad 20 lat, psychiatrzy w tym kraju chętniej zalecą stosowanie leków inhibitorów MAO niż psychiatrzy w Ameryce Północnej.

Ponadto, w próbach klinicznych nad połączeniem tryptofanu i leku - inhibitora MAO, doniesiono tylko o jednym przypadku wystąpienia symptomów przypominających zespół serotoninowy, pomimo stosowania bardzo dużych dawek tryptofanu (do 18 000 mg tryptofanu na dzień).[18] Nie doniesiono o żadnych trwałych efektach po tym, jak zespół serotoninowy ustąpił u pacjentów otrzymujących tryptofan i lek inhibitora MAO, ale zastosowanie inhibitorów MAO i trójcyklicznego leku antydepresyjnego – powodowało nawet śmierć.

Interakcja z ziołami

Tryptofan, stosowany z potencjalnie uspokajającymi ziołami takimi jak kocimiętka, pieprz metystynowy - kava kava, ziele Świętego Jana lub waleriana lekarska, może wywołać nadmierne uspokojenie.[19]

Ostrzeżenia i przeciwwskazania

Pacjenci z marskością wątroby powinny unikać suplementacji tryptofanem. Występuje u nich zmniejszona aktywność 2,3 dioksygenazy tryptofanu (22%), z późniejszym wzrostem wolnego tryptofanu, z półokresem trwania i zmniejszoną klarownością.[20] Tryptofan przechodzi do mleka piersi nowych matek, ale jego ewentualny wpływ na niemowlęta nie jest znany. Dlatego należy go unikać również podczas karmienia piersią. Może działać uspokajająco, co może doprowadzić do senności lub dezorientacji umysłowej w ciągu dnia. Osoby, które zdecydowały się na jego stosowanie powinny uważać podczas prowadzenia pojazdów lub wykonywania innych zajęć, które wymagają przytomności umysłu.

Badania toksykologiczne

L-tryptofan ma niską doustną toksyczność. Biotest właściwości nowotworotwórczych przeprowadzony na szczurach przez US National Cancer Institute, nie znalazł żadnego dowodu na jego związek przyczynowy z wywoływaniem nowotworu.[21]

Eozynofilia - zespół bólu mięśni

We wczesnych latach 90-tych uważano, że stosowanie tryptofanu jest związane z poważnym stanem, znanym jako zespół eozenofilii (EMS).[23] Chociaż dokładne przyczyny jego wystąpienia nadal nie są zupełnie znane, wierzy się, że było to wywołane przez wadliwy proces produkcji, stosowany przez pewne przedsiębiorstwo albo wprowadzenie środków zanieczyszczających lub spowodowanie reakcji, która tworzy toksyczne substancje w wyprodukowanym tryptofanie. Jakkolwiek, niezależna komisja naukowa dotycząca toksyczności niedawno wykazała, że tryptofan nie skutkuje dostrzegalnym wzrostem ryzyka powstania EMS oraz że czyste preparaty tryptofanu są bezpieczne.

Materiał wykorzystany za zgodą Life Extension. Wszelkie prawa zastrzeżone.