1. Αρχική
  2. Home
  3. Blog
  4. Κατάθλιψη και άγχος
  5. Τρυπτοφάνη. Γιατί γηράσκοντες άνθρωποι γίνονται μελαγχολικοί, κουρασμένοι και υπέρβαροι Μέρος 2

Τρυπτοφάνη. Γιατί γηράσκοντες άνθρωποι γίνονται μελαγχολικοί, κουρασμένοι και υπέρβαροι Μέρος 2

15439 Views Posted on: 2016-03-08
Posted by: Ireneusz Adamczyk

Tryptophan. Why Aging People Become Depressed, Fatigued, and Overweight part 2Ευτυχώς, η νέα κατανόηση του τρόπου με τον οποίο η τρυπτοφάνη υποβαθμίζεται από τους γηράσκοντες ανθρώπους αποτελεί τη βάση για τη δημιουργία μιας φυσικής λύσης γύρω από αυτό το πρόβλημα επιδημίας.

Πρώτα απ 'όλα, γνωρίζουμε από μελέτες σε ασθενείς με υψηλά επίπεδα συστηματικής φλεγμονής ότι εάν δοθεί επαρκής νιασιμίδη, η αποικοδόμηση της τρυπτοφάνης στο σώμα είναι σημαντικά μειωμένη.57,58 Γνωρίζουμε επίσης ότι η αμινοξική λυσίνη ανταγωνίζεται με την τρυπτοφάνη στην ίδια οδό οξειδωτικής αποδόμησης. Αυτό σημαίνει ότι με την παρουσία λυσίνης, λιγότερη θρυπτοφάνη οξειδώνεται.59

Ωστόσο, η τρυπτοφάνη μπορεί να αποικοδομηθεί από το ένζυμο IDO που αυξάνεται με την ηλικία των ανθρώπων. Τα θρεπτικά συστατικά όπως η κουρκουμίνη αναστέλλουν την έκφραση του πυρηνικού παράγοντα-κάπα-Β και της COX-2 που προκαλείται από ιντερφερόνη και μπορεί να περιορίσουν την επαγωγή του IDO, καθιστώντας έτσι διαθέσιμη περισσότερη τρυπτοφάνη για μετατροπή σε σεροτονίνη στον εγκέφαλο.60

Έτσι, είναι δυνατό οι ηλικιωμένοι να συμπληρώσουν με μια μέτρια δόση τρυπτοφάνης (1.000-1.500 mg ανά ημέρα) και να μειώσουν σημαντικά την οξείδωση / αποικοδόμηση της τρυπτοφάνης, αρκεί να λαμβάνεται με αυτήν η λυσίνη, η νιασιναμίδη και τα κατάλληλα θρεπτικά συστατικά που καταστέλλουν τα κυτοκίνες εξουδετερώνουν τις επιδράσεις του ενζύμου IDO.

Οι συμπαράγοντες που διευκολύνουν τη μετατροπή της τρυπτοφάνης στη σεροτονίνη στον εγκέφαλο είναι η βιταμίνη Β6, το μαγνήσιο και η βιταμίνη C.60-62 Αυτές οι θρεπτικές ουσίες έχουν ήδη ληφθεί από τους περισσότερους ανθρώπους που έχουν συνείδηση της υγείας.

Δοσολογία τρυπτοφάνης

Tryptophan DosageΈνας σημαντικός παράγοντας στην απόφαση να συμπληρωθεί με L-τρυπτοφάνη είναι η εξαιρετική ανεκτικότητα και η έλλειψη ανάπτυξης ανοχής κατά τη διάρκεια της μακροχρόνιας χρήσης. Επιπλέον, η L-τρυπτοφάνη δεν προκαλεί δυσκολίες όταν προσπαθεί να ξυπνήσει το επόμενο πρωί. 63

Η ελάχιστη δόση L-τρυπτοφάνης για αποτελεσματική θεραπεία της αϋπνίας μπορεί να είναι τουλάχιστον 1.000 mg και η επανειλημμένη χορήγηση της L-τρυπτοφάνης μπορεί να απαιτηθεί για βελτίωση της χρόνιας, καθιερωμένης, ύπνο-έναρξη της αϋπνίας ή της αϋπνίας που χαρακτηρίζεται τόσο από την έναρξη του ύπνου και χαμηλές δόσεις L-τρυπτοφάνης (250 έως 500 mg) μπορεί να μην προσφέρουν ένα σημαντικό όφελος στην λανθάνουσα κατάσταση του ύπνου.64 Για εκείνους με αϋπνία που επιθυμούν να δοκιμάσουν L-τρυπτοφάνη, μια ισχυρή αρχική δόση (1.000 έως 4.000 mg) συνιστάται για την πρώτη εβδομάδα, ακολουθούμενη από χαμηλότερη δόση συντήρησης (500 mg έως 1.000 mg).

Οι βραδινές δόσεις τρυπτοφάνης από το στόμα τόσο χαμηλές όσο 250 mg έχουν αποδειχθεί ότι βελτιώνουν την ποιότητα του ύπνου, αν και η τυπική κλίμακα δόσεων για διαταραχές ύπνου και κατάθλιψη είναι 1.000-3.000 mg ημερησίως. Ασφαλείς και αποτελεσματικές δόσεις για άλλες διαταραχές κυμαίνονται από 500 mg έως 4.000 mg / ημέρα, ενώ δόσεις περίπου 3.500 mg / ημέρα έχουν χρησιμοποιηθεί βραχυπρόθεσμα ως παρέμβαση διακοπής του καπνίσματος.65

Η τρυπτοφάνη οξειδώνεται στο ήπαρ με τη θρυπτοφάνη-2,3-διοξυγενάση (TDO), ένα ένζυμο που προκαλείται τόσο από τα γλυκοκορτικοειδή όσο και από τις ίδιες μεγάλες δόσεις τρυπτοφάνης. Η δραστικότητα του ενζύμου του TDO αυξάνεται μετά τη χορήγηση τρυπτοφάνης66 και έχει ως αποτέλεσμα την σχετικά βραχεία ημιζωή της τρυπτοφάνης που παραμένει στο πλάσμα.67 Έτσι, η τρυπτοφάνη χορηγείται συχνά σε διαιρεμένες ημερήσιες δόσεις αντί για μία εφάπαξ δόση. Μία εφάπαξ δόση των 3.000 mg είναι επαρκής για να διατηρηθεί η σύνθεση σεροτονίνης του ανθρώπινου εγκεφάλου μεγιστοποιημένη για περίπου οκτώ έως δώδεκα ώρες.68 Η χορήγηση τριών ημερήσιων δόσεων των 2.000 mg θα διατηρήσει πιθανώς το περιοριστικό της ταχύτητας ένζυμο υδροξυλάσης τρυπτοφάνης στον εγκέφαλο πλήρως κορεσμένο για το μεγαλύτερο μέρος του 24 την εποχή, που σημαίνει ότι τα επίπεδα σεροτονίνης του εγκεφάλου θα διατηρούνται σε ένα σταθερό βέλτιστο επίπεδο.

Το τρυπτοφάνη είναι αδύνατο!

Tryptophan Blackout Is Lifted!Οι Αμερικανοί καταναλωτές μπορούν πάλι να αποκτήσουν τρυπτοφάνη ως συμπλήρωμα διατροφής. Ιδιαίτερα συναρπαστικές ειδήσεις είναι η ανακάλυψη ότι οι γηράσκοντες άνθρωποι παράγουν ένζυμα αποικοδόμησης τρυπτοφάνης, τα οποία μπορούν να εξουδετερωθούν με την ταυτόχρονη λήψη θρεπτικών ουσιών που εμποδίζουν προ-φλεγμονώδεις κυτοκίνες και μετριάζουν την εξάντληση της τρυπτοφάνης μέσω άλλων οξειδωτικών οδών.

Ένας νέος τύπος είναι τώρα διαθέσιμος που συνδυάζει φαρμακευτικά καθαρή τρυπτοφάνη με ένα μείγμα θρεπτικών ουσιών που έχει σχεδιαστεί για να θρέψει τον εγκέφαλο με βέλτιστα επίπεδα σεροτονίνης.

Βάσει εκατοντάδων επιστημονικών μελετών, η μείωση της σεροτονίνης μπορεί να συμβάλει στην αύξηση του σωματικού βάρους, στην κατάθλιψη, στην αϋπνία, στο άγχος και στην απώλεια αίσθησης ευημερίας.

Με την αποκατάσταση της σεροτονίνης σε βέλτιστα επίπεδα, οι ηλικιωμένοι άνθρωποι μπορούν να ανακτήσουν την ισορροπία των νευροδιαβιβαστών που απολαμβάνουν στη νεολαία τους. Εκείνοι που πάσχουν από την αύξηση του σωματικού βάρους που σχετίζεται με την ηλικία ή τις δυσκολίες ύπνου θα μπορούσαν να βιώσουν σημαντική βελτίωση χρησιμοποιώντας τη θρυπτοφάνη για να αυξήσουν τη σεροτονίνη του εγκεφάλου τους σε νεανικά επίπεδα.

Προφυλάξεις του τρυπτοφάνη

Tryptophan PrecautionsΓια πολλές δεκαετίες, δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι έχουν χρησιμοποιήσει με ασφάλεια τα συμπληρώματα τρυπτοφάνης. Οι μηχανισμοί με τους οποίους λειτουργεί η τρυπτοφάνη στο σώμα, ωστόσο, υποδεικνύουν ότι όσοι παίρνουν ορισμένα συνταγογραφούμενα φάρμακα θα πρέπει να δίνουν προσοχή όταν χρησιμοποιούν ταρπτοφάνη σε τακτική βάση.

Αν και η τρυπτοφάνη έχει αποδειχθεί ότι είναι ασφαλής όταν χρησιμοποιείται μόνη της, μπορεί να ενισχύσει τις παρενέργειες ορισμένων αντικαταθλιπτικών φαρμάκων. Οι αναφορές περιστατικών του συνδρόμου της σεροτονίνης σημείωσαν μια σύνδεση μεταξύ της τρυπτοφάνης που χρησιμοποιείται ταυτόχρονα με τα φάρμακα αναστολής της μονοαμινοξειδάσης (MAO) .9 Μερικά φάρμακα που αναστέλλουν τη χρήση του MAO περιλαμβάνουν Nardil® (phenelzine), Parnate® (tranylcyrpromine) και Marplan® (ισοκαρβοξαζίδιο) . Σε μελέτες που μετρούσαν τις αντικαταθλιπτικές επιδράσεις μόνο ενός φαρμάκου αναστολέα ΜΑΟ σε σύγκριση με αυτό του αναστολέα ΜΑΟ συν τρυπτοφάνη, οι πιο συχνές παρενέργειες του συνδυασμού ήταν η ζάλη, η ναυτία και ο κεφαλαλγία.70 Το μέγεθος αυτών των ανεπιθύμητων ενεργειών αρκούσε για να περιορίσει τη χρησιμότητα του συνδυασμού. Ωστόσο, η πιο σοβαρή επιπλοκή στη χρήση του συνδυασμού τρυπτοφάνης και αναστολέων ΜΑΟ είναι το σύνδρομο σεροτονίνης. Αυτό το σύνδρομο χαρακτηρίζεται από διέγερση, ανησυχία, ρίγος και τρόμο, σύγχυση, παραλήρημα, ταχυκαρδία, διαφόρηση, υπομανία, μυοκλονία, υπερεκλεξία και διακυμάνσεις της αρτηριακής πίεσης. Παρόλο που δεν έχουν δημοσιευτεί αναφορές, είναι πιθανό η τρυπτοφάνη, όταν λαμβάνεται σε συνδυασμό με ένα εκλεκτικό φάρμακο αναστολέα επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRI) όπως Prozac®, Paxil®, Zoloft® ή Lexapro®, μπορεί επίσης να προκαλέσει σύνδρομο σεροτονίνης.71

Το σύνδρομο σεροτονίνης περιγράφηκε για πρώτη φορά σε αρουραίους. Όταν αυτά τα ζώα έλαβαν θρυπτοφάνη συν αναστολέα μονοαμινοξειδάσης ή διάφορα άλλα φάρμακα περιλαμβανομένων υψηλών δόσεων 5-υδροξυτρυπτοφάνης (5-ΗΤΡ) (με φάρμακο αναστολέα περιφερειακής αποκαρβοξυλάσης) ή αγωνιστές υποδοχέα σεροτονίνης, τα ζώα εμφάνισαν τρόμο, ακαμψία, υπερκινητικότητα, απαγωγή πίσω άκρων, άκαμπτη καμπυλωτή ουρά, ανατάραξη πλευρικής κεφαλής, κινήσεις πτώσης των εμπρόσθιων άκρων, υπερδραστικότητα, μυοκλονία, ακόμη και γενικευμένες κρίσεις.72

Η εμφάνιση του συνδρόμου σεροτονίνης σε 38 ασθενείς σε 12 αναφορές έχει αναθεωρηθεί.73 Η πλειοψηφία αυτών των περιπτώσεων συνδέθηκε με ασθενείς που έλαβαν συνδυασμό τρυπτοφάνης και φαρμάκου αναστολέα ΜΑΟ αλλά ο συνδυασμός αναστολέα επαναπρόσληψης σεροτονίνης και αναστολέα ΜΑΟ φάρμακα μπορεί επίσης να προκαλέσει το σύνδρομο της σεροτονίνης. Η συχνότητα εμφάνισης του συνδρόμου σεροτονίνης στους ασθενείς είναι άγνωστη, αλλά ορισμένοι εμπειρογνώμονες υποστηρίζουν ότι είναι ανεπαρκώς αναφερθείσα, ίσως επειδή δεν αναγνωρίζεται ή πιθανώς επειδή συγχέεται με το κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο, το οποίο έχει κάποιες ομοιότητες όσον αφορά τα συμπτώματα.

Tryptophan PrecautionsΤο σύνδρομο σεροτονίνης συνήθως διαχωρίζεται εντός 24 ωρών από τη διακοπή της θεραπείας με τρυπτοφάνη, χωρίς υπολειμματικά συμπτώματα. Αν και το ζωικό μοντέλο υποδεικνύει ότι οι ανταγωνιστές σεροτονίνης πρέπει να είναι μια χρήσιμη θεραπεία, αυτό δεν έχει δοκιμαστεί σε ανθρώπους. Έχουν χρησιμοποιηθεί υποστηρικτικά μέτρα, όπως η ψύξη για υποθερμία, η ενδομυϊκή χλωροπρομαζίνη ως αντιπυρετικό και ηρεμιστικό, τεχνητός εξαερισμός για αναπνευστική ανεπάρκεια, αντισπασμωδικά για επιληπτικές κρίσεις, κλοναζεπάμη για μυοκλονία και νιφεδιπίνη για υπέρταση.73

Παρόλο που έχει αναφερθεί το σύνδρομο σεροτονίνης σε ασθενείς που λαμβάνουν θρυπτοφάνη και φάρμακο αναστολέα ΜΑΟ, η επίπτωση αυτής της διαταραχής είναι χαμηλή. Ο συνολικός αριθμός των ασθενών στη βιβλιογραφία που αναφέρουν τα συμπτώματα του συνδρόμου σεροτονίνης μετά τη λήψη τρυπτοφάνης και ενός φαρμάκου αναστολέα ΜΑΟ είναι μικρότερος από 40. Αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός ότι η τρυπτοφάνη κυκλοφορούσε στην αγορά ως αντικαταθλιπτικό στο Ηνωμένο Βασίλειο για πάνω από 20 χρόνια και οι ψυχίατροι στη χώρα είναι πιθανότερο από τους ψυχιάτρους στη Βόρεια Αμερική να χρησιμοποιούν φάρμακα αναστολής ΜΑΟ.

Επιπλέον, στις κλινικές δοκιμές για το συνδυασμό τρυπτοφάνης και φαρμάκου αναστολέα ΜΑΟ, υπάρχει μόνο μία αναφορά συμπτωμάτων που μοιάζουν με το σύνδρομο σεροτονίνης, παρά τις πολύ μεγάλες δόσεις τρυπτοφάνης που χρησιμοποιούνται (έως και 18.000 mg τρυπτοφάνης ημερησίως).74 Δεν έχουν αναφερθεί μόνιμες επιδράσεις μετά τη διάλυση του συνδρόμου σεροτονίνης σε ασθενείς που έλαβαν τρυπτοφάνη και ένα φάρμακο αναστολέα ΜΑΟ, αν και έχουν παρατηρηθεί θάνατοι μετά το σύνδρομο σεροτονίνης σε ασθενείς που έλαβαν αναστολέα ΜΑΟ και τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά φάρμακα.

Αλληλεπίδραση με βότανα

Η τρυπτοφάνη μπορεί να προκαλέσει υπερβολική καταστολή εάν ληφθεί με δυνητικά καταπραϋντικά βότανα, όπως το είδος δυόσμου, το kava kava, το βαλσαμόχορτο ή το valerian.75

Προειδοποιήσεις και αντενδείξεις

Warnings and ContraindicationsΟι ασθενείς με κίρρωση του ήπατος θα πρέπει να αποφεύγουν τη συμπλήρωση της τρυπτοφάνης. Οι ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα εμφανίζουν μειωμένη δραστικότητα 2,3-διοξυγενάσης (22%), με επακόλουθη αύξηση της ελεύθερης θρυπτοφάνης και ημιζωής και μειωμένη κάθαρση.76 Η τρυπτοφάνη είναι γνωστό ότι περνά στο μητρικό γάλα των νέων μητέρων, αλλά οι πιθανές επιδράσεις στα βρέφη δεν είναι γνωστές. Επομένως, η τρυπτοφάνη θα πρέπει επίσης να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια του θηλασμού. Η τρυπτοφάνη μπορεί να προκαλέσει καταστολή, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε υπνηλία ή διανοητική σύγχυση κατά τη διάρκεια της ημέρας. Τα άτομα που επιλέγουν να τα πάρουν πρέπει να είναι προσεκτικά όταν οδηγούν ή εκτελούν άλλες εργασίες που απαιτούν εγρήγορση.

Τοξικολογικές μελέτες

Η L-τρυπτοφάνη έχει χαμηλή από του στόματος τοξικότητα. Ένας βιολογικός προσδιορισμός καρκινογένεσης σε αρουραίους που διενεργήθηκε από το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου των Η.Π.Α. 77

Παρενέργειες

Οι πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες της L-τρυπτοφάνης σε υψηλές δόσεις (100 mg / kg / ημέρα ή 7.000 mg που λαμβάνονται από άτομο 150-λιβρών) περιλαμβάνουν γαστρικό ερεθισμό, έμετο και σπασμούς κεφαλής.78 Λιγότερο σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν:

  • Θολή όραση
  • Η νωθρότητα κατά τη διάρκεια της ημέρας
  • Ξερό στόμα
  • Πονοκέφαλοι
  • Ο μυϊκός συντονισμός
  • Ναυτία

Σύνδρομο ηωσινοφιλίας μυαλγίας

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η λήψη της τρυπτοφάνης θεωρήθηκε ότι συσχετίζεται με μια σοβαρή κατάσταση γνωστή ως σύνδρομο μυαλγίας ηωσινοφιλίας (EMS) .65 Αν και οι ακριβείς αιτίες της επιδημίας εξακολουθούν να μην είναι εντελώς γνωστές, πιστεύεται ότι μια ελαττωματική διαδικασία παραγωγής που χρησιμοποιείται από μια εταιρεία είτε εισήγαγαν ρύπους είτε προκάλεσαν αντιδράσεις που σχημάτιζαν τοξικές ουσίες μέσα στην τρυπτοφάνη που παράχθηκε. Ωστόσο, μια ανεξάρτητη επιστημονική επιτροπή για την τοξικότητα κατέληξε πρόσφατα στο συμπέρασμα ότι η τρυπτοφάνη δεν έχει οδηγήσει σε ανιχνεύσιμη αύξηση του κινδύνου για το EMS και ότι τα καθαρά παρασκευάσματα τρυπτοφάνης είναι ασφαλή.

Υλικό που χρησιμοποιείται με την άδεια Life Extension. Ολα τα δικαιώματα διατηρούνται.

1. Payton A, Gibbons L, Davidson Y, et al. Influence of serotonin transporter gene polymorphisms on cognitive decline and cognitive abilities in a nondemented elderly population. Mol Psychiatry. 2005 Dec;10(12):1133-9.2. Meltzer CC, Price JC, Mathis CA, et al. Serotonin 1A receptor binding and treatment response in late-life depression. Neuropsychopharmacology. 2004 Dec;29(12):2258-65.3. Meltzer CC, Smith G, DeKosky ST, et al. Serotonin in aging, late-life depression, and Alzheimer’s disease: the emerging role of functional imaging. Neuropsychopharmacology. 1998 Jun;18(6):407-30.

4. Fernstrom JD, Wurtman RJ. Brain serotonin content: physiological dependence on plasma tryptophan levels. Science. 1971 Jul 9;173(992):149-52.

5. Fukuwatari T, Ohta M, Kimtjra N, Sasaki R, Shibata K. Conversion ratio of tryptophan to niacin in Japanese women fed a purified diet conforming to the Japanese Dietary Reference Intakes. J Nutr Sci Vitaminol (Tokyo). 2004 Dec;50(6):385-91.

6. Bell C, Abrams J, Nutt D. Tryptophan depletion and its implications for psychiatry. Br J Psychiatry. 2001 May;178:399-405.

7. Juhl JH. Fibromyalgia and the serotonin pathway. Altern Med Rev. 1998 Oct;3(5):367-75.

8. Cangiano C, Ceci F, Cairella M, et al. Effects of 5-hydroxytryptophan on eating behavior and adherence to dietary prescriptions in obese adult subjects. Adv Exp Med Biol. 1991;294:591-3.

9. Riemann D, Feige B, Hornyak M, Koch S, Hohagen F, Voderholzer U. The tryptophan depletion test: impact on sleep in primary insomnia – a pilot study. Psychiatry Res. 2002 Mar 15;109(2):129-35.

10. Demisch K, Bauer J, Georgi K, Demisch L. Treatment of severe chronic insomnia with L-tryptophan: results of a double-blind cross-over study. Pharmacopsychiatry. 1987 Nov;20(6):242-4.

11. Hartmann E, Lindsley JG, Spinweber C. Chronic insomnia: effects of tryptophan, flurazepam, secobarbital, and placebo. Psychopharmacology (Berl). 1983;80(2):138-42.

12. Schneider-Helmert D. Interval therapy with L-tryptophan in severe chronic insomniacs. A predictive laboratory study. Int Pharmacopsychiatry. 1981;16(3):162-73.

13. Gendall KA, Joyce PR. Meal-induced changes in tryptophan:LNAA ratio: effects on craving and binge eating. Eat Behav. 2000 Sep;1(1):53-62.

14. Ashley DV, Fleury MO, Golay A, Maeder E, Leathwood PD. Evidence for diminished brain 5-hydroxytryptamine biosynthesis in obese diabetic and non-diabetic humans. Am J Clin Nutr. 1985 Dec;42(6):1240-5.

15. Schloss P, Williams DC. The serotonin transporter: a primary target for antidepressant drugs. J Psychopharmacol. 1998;12(2):115-21.

16. Gross C, Zhuang X, Stark K, et al. Serotonin1A receptor acts during development to establish normal anxiety-like behaviour in the adult. Nature. 2002 Mar 28;416(6879):396-400.

17. Available at: http://www.acnp.org/Docs/G5/CH2_15-34.pdf . Accessed January 5, 2008.

18. Altman PL, Dittmer DS (Editors). Metabolism Bethesda, Maryland: Federation of American Societies for Experimental Biology, 1968.

19. Hartmann E, Spinweber CL. Sleep induced by L-tryptophan. Effect of dosages within the normal dietary intake. J Nerv Ment.Dis. 1979 Aug;167(8):497-9.

20. Kepplinger B, Baran H, Kainz A, et al. Age-related increase of kynurenic acid in human cerebrospinal fluid – IgG and beta2-microglobulin changes. Neurosignals. 2005;14(3):126-35.

21. Sainio E-L, Pulkki K, Young SN. L-tryptophan: biochemical, nutritional and pharmacological aspects. Amino Acids. 1996 Mar;10(1):21-47.

22. Li JS, Han Q, Fang J, Rizzi M, James AA, Li J. Biochemical mechanisms leading to tryptophan 2,3-dioxygenase activation. Arch Insect Biochem Physiol. 2007 Feb;64(2):74-87.

23. Brown RR, Ozaki Y, Datta SP, et al. Implications of interferon-induced tryptophan catabolism in cancer, auto-immune diseases and AIDS. Adv Exp Med Biol. 1991;294:425-35.

24. MacKenzie CR, Heseler K, Müller A, Däubener W. Role of indoleamine 2,3-dioxygenase in antimicrobial defence and immuno-regulation: tryptophan depletion versus production of toxic kynurenines. Curr Drug Metab. 2007 Apr;8(3):237-44.

25. Schrocksnadel K, Wirleitner B, Winkler C, Fuchs D. Monitoring tryptophan metabolism in chronic immune activation. Clin Chim Acta. 2006 Feb;364(1-2):82-90.

26. Schroecksnadel K, Zangerle R, Bellmann-Weiler R, et al. Indoleamine-2, 3-dioxygenase and other interferon-gamma-mediated pathways in patients with human immunodeficiency virus infection. Curr Drug Metab. 2007 Apr;8(3):225-36.

27. Boasso A, Herbeuval JP, Hardy AW, et al. HIV inhibits CD4+ T-cell proliferation by inducing indoleamine 2,3-dioxygenase in plasmacytoid dendritic cells. Blood. 2007 Apr 15;109(8):3351-9.

28. Potula R, Poluektova L, Knipe B, et al. Inhibition of indoleamine 2,3-dioxygenase (IDO) enhances elimination of virus-infected macrophages in an animal model of HIV-1 encephalitis. Blood. 2005 Oct 1;106(7):2382-90.

29. Frick B, Schroecksnadel K, Neurauter G, Leblhuber F, Fuchs D. Increasing production of homocysteine and neopterin and degradation of tryptophan with older age. Clin Biochem. 2004 Aug;37(8):684-7.

30. Pertovaara M, Raitala A, Lehtimaki T, et al. Indoleamine 2,3-dioxygenase activity in nonagenarians is markedly increased and predicts mortality. Mech Ageing Dev. 2006 May;127(5):497-9.

31. Oldendorf WH, Szabo J. Amino acid assignment to one of three blood-brain barrier amino acid carriers. Am J Physiol. 1976 Jan;230(1):94-8.

32. Lucini V, Lucca A, Catalano M, Smeraldi E. Predictive value of tryptophan/large neutral amino acids ratio to antidepressant response. J Affect Disord. 1996 Jan 22;36(3-4):129-33.

33. Wurtman RJ, Wurtman JJ. Brain serotonin, carbohydrate-craving, obesity and depression. Obes Res. 1995 Nov;3 Suppl 4477S-80S.

34. Lieberman HR, Caballero B, Finer N. The composition of lunch determines afternoon plasma tryptophan ratios in humans.J Neural Transm. 1986;65(3-4):211-7.

35. Heraief E, Burckhardt P, Mauron C, Wurtman JJ, Wurtman RJ. The treatment of obesity by carbohydrate deprivation suppresses plasma tryptophan and its ratio to other large neutral amino acids. J Neural Transm. 1983;57(3):187-95.

36. Bender DA, Totoe L. High doses of vitamin B6 in the rat are associated with inhibition of hepatic tryptophan metabolism and increased uptake of tryptophan into the brain. J Neurochem. 1984 Sep;43(3):733-6.

37. Green AR, Aronson JK. Metabolism of an oral tryptophan load III: effect of a pyridoxine supplement. Br J Clin Pharmacol. 1980 Dec;10(6):617-9.

38. Korner E, Bertha G, Flooh E, et al. Sleep-inducing effect of L-tryptophane. Eur Neurol. 1986;25 Suppl 2:75-81.

39. Schmidt HS. L-tryptophan in the treatment of impaired respiration in sleep. Bull Eur Physiopathol Respir. 1983 Nov;19(6):625-9.

40. Lieberman HR, Corkin S, Spring BJ, Wurtman RJ, Growdon JH. The effects of dietary neurotransmitter precursors on human behavior. Am J Clin Nutr. 1985 Aug;42(2):366-70.

41. Booij L, Van der Does AJ, Haffmans PM, et al. The effects of high-dose and low-dose tryptophan depletion on mood and cognitive functions of remitted depressed patients. J Psychopharmacol. 2005 May;19(3):267-75.

42. Herrington RN, Bruce A, Johnstone EC, Lader MH. Comparative trial of L-tryptophan and amitriptyline in depressive illness. Psychol Med. 1976 Nov;6(4):673-8.

43. Kaye WH, Gendall KA, Fernstrom MH, et al. Effects of acute tryptophan depletion on mood in bulimia nervosa. Biol Psychiatry. 2000 Jan 15;47(2):151-7.

44. Wurtman RJ, Wurtman JJ, Regan MM, et al. Effects of normal meals rich in carbohydrates or proteins on plasma tryptophan and tyrosine ratios. Am J Clin Nutr. 2003 Jan;77(1):128-32.

45. Asheychik R, Jackson T, Baker H, et al. The efficacy of L-tryptophan in the reduction of sleep disturbance and depressive state in alcoholic patients. J Stud Alcohol. 1989 Nov;50(6):525-32.

46. van Praag H, de HS. Depression vulnerability and 5-hydroxytryptophan prophylaxis. Psychiatry Res. 1980 Sep;3(1):75-83.

47. van Hiele LJ. l-5-Hydroxytryptophan in depression: the first substitution therapy in psychiatry? The treatment of 99 out-patients with ‘therapy-resistant’ depressions. Neuropsychobiology. 1980;6(4):230-40.

48. Meyers S. Use of neurotransmitter precursors for treatment of depression. Altern Med Rev. 2000 Feb;5(1):64-71.

49. Steinberg S, Annable L, Young SN, Liyanage N. A placebo-controlled clinical trial of L-tryptophan in premenstrual dysphoria. Biol Psychiatry. 1999 Feb 1;45(3):313-20.

50. Hrboticky N, Leiter LA, Anderson GH. Menstrual cycle effects on the metabolism of tryptophan loads. Am J Clin Nutr. 1989 Jul;50(1):46-52.

51. Breum L, Rasmussen MH, Hilsted J, Fernstrom JD. Twenty-four-hour plasma tryptophan concentrations and ratios are below normal in obese subjects and are not normalized by substantial weight reduction. Am J Clin Nutr. 2003 May;77(5):1112-8.

52. Wurtman, JJ, Wurtman RJ. Suppression of carbohydrate consumption at snacks and at mealtime by DI-fenfluramine or tryptophan. In S. Garattini andamp;:R. Samamin, (Eds.), Anorectic agents:Mechanisms of action and tolerance. New York: Raven Press, 1981:169-82.

53. Wurtman JJ, Wurtman RJ, Growdon JH, Henry P, Lipscomb A, Zeisel SH. Carbohydrate craving in obese people: Suppression by treatments affecting serotoninergic transmission. Int J Eat Disord. 1981 1(1):2-15.

54. Cavaliere H, Medeiros-Neto G. The anorectic effect of increasing doses of L-tryptophan in obese patients. Eat Weight Disord. 1997 Dec;2(4):211-5.

55. Heraief E, Burckhardt P, Wurtman J, Wurtman R. Tryptophan administration may enhance weight loss by some moderately obese patients on a protein-sparing modified fast (PSMF) diet. Int J Eat Disord. 1985; 4(3):281-92.

56. Hyman SL, Coyle JT, Parke JC, et al. Anorexia and altered serotonin metabolism in a patient with argininosuccinic aciduria. J Pediatr. 1986 May;108(5 Pt 1):705-9.

57. Murray MF, Langan M, MacGregor RR. Increased plasma tryptophan in HIV-infected patients treated with pharmacologic doses of nicotinamide. Nutrition. 2001 Jul;17(7-8):654-6.

58. Chouinard G, Young SN, Annable L, Sourkes TL. Tryptophan-nicotinamide, imipramine and their combination in depression. A controlled study. Acta Psychiatr Scand. 1979 Apr;59(4):395-414.

59. Murray MF. Tryptophan depletion and HIV infection: a metabolic link to pathogenesis. Lancet Infect Dis. 2003 Oct;3(10):644-52.

60. Lee J, Im YH, Jung HH, et al. Curcumin inhibits interferon-alpha induced NF-kappaB and COX-2 in human A549 non-small cell lung cancer cells. Biochem Biophys Res Commun. 2005 Aug 26;334(2):313-8.

61. Cooper JR. The role of ascorbic acid in the oxidation of tryptophan to 5-hydroxytryptophan. Ann NY Acad Sci. 1961 Apr 21;92:208-11.

62. Freyre AV, Flichman JC. Spasmophilia caused by magnesium deficit. Psychosomatics. 1970 Sep;11(5):500-1.

63. Schneider-Helmert D, Spinweber CL. Evaluation of L-tryptophan for treatment of insomnia: a review. Psychopharmacology (Berl). 1986;89(1):1-7.

64. Ferrero F, Zahnd J. Tryptophan in the treatment of insomnia in hospitalized psychiatric patients. Encephale. 1987 Jan;13(1):35-7.

65. No authors listed. Monograph: L-Tryptophan. Altern Med Rev.2006 Mar;11(1):52-6.

66. Young SN, Oravec M. The effect of growth hormone on the metabolism of a tryptophan load in the liver and brain of hypophysectomized rats. Can J Biochem. 1979 Jun;57(6):517-22.

67. Green AR, Aronson JK, Curzon G, Woods HF. Metabolism of an oral tryptophan load. I: Effects of dose and pretreatment with tryptophan. Br J Clin Pharmacol. 1980 Dec;10(6):603-10.

68. Young SN, Gauthier S. Effect of tryptophan administration on tryptophan, 5-hydroxyindoleacetic acid and indoleacetic acid in human lumbar and cisternal cerebrospinal fluid. J Neurol Neurosurg Psychiatry. 1981 Apr;44(4):323-8.

69. Price WA, Zimmer B, Kucas P. Serotonin syndrome: a case report. J Clin Pharmacol. 1986 Jan;26(1):77-8.

70. Pope HG Jr, Jonas JM, Hudson JI, Kafka MP. Toxic reactions to the combination of monoamine oxidase inhibitors and tryptophan. Am J Psychiatry. 1985 Apr;142(4):491-2.

71. Avarello TP, Cottone S. Serotonin syndrome: a reported case. Neurol Sci. 2002 Sep;23 Suppl 2:S55-6.

72. Gerson SC, Baldessarini RJ. Motor effects of serotonin in the central nervous system. Life Sci. 1980 Oct 20;27(16):1435-51.

73. Sternbach H. The serotonin syndrome. Am J Psychiatry. 1991 Jun;148(6):705-13.

74. Glassman AH, Platman SR. Potentiation of a monoamine oxidase inhibitor by tryptophan. J Psychiatr Res. 1969 Dec;7(2):83-8.

75. Available at: http://www.drugdigest.org/DD/DVH/HerbsInteractions/0,3926,4031%7CL%252Dtryptophan,00.html. Accessed February 1, 2008.

76. Rossle M, Herz R, Mullen KD, Jones DB. The disposition of intravenous L-tryptophan in healthy subjects and in patients with liver disease. Br J Clin Pharmacol. 1986 Dec;22(6):633-8.

77. Available at: http://ntp.niehs.nih.gov/ntp/htdocs/LT_rpts/tr071.pdf. Accessed February 1, 2008.

78. Marz RB. Medical Nutrition from Marz. 2nd edition. Portland, OR:Omni Press;1999.

 

Ήταν αυτό το άρθρο ενδιαφέρον για εσάς;
Tags : Depresja i stres, Odchudzanie, Tryptofan
Posted in: Κατάθλιψη και άγχος, Αδυνάτισμα, Τρυπτοφάνη

Related posts

Επιστημονικές Πηγές

Πώς μπορώ να αποτρέψω την υποβάθμιση της τρυπτοφάνης που σχετίζεται με την ηλικία;

Η βασική στρατηγική είναι ο αποκλεισμός του ενζύμου ινδολαμίνη 2,3-διοξυγενάση (IDO) που εκτρέπει την τρυπτοφάνη στην επιβλαβή μονοπάτι κυνουρενίνης. Η νιασιναμίδη (500-1.500 mg ημερησίως) αναστέλλει άμεσα τη δραστηριότητα του ενζύμου IDO. Επιπλέον, η μείωση της χρόνιας φλεγμονής μέσω ωμέγα-3 λιπαρών οξέων (2-3 γραμμάρια ημερησίως), κουρκουμίνης και άλλων αντιφλεγμονωδών θρεπτικών συστατικών αποτρέπει την ενεργοποίηση του IDO. Ο συνδυασμός συμπληρώματος τρυπτοφάνης (1.000-1.500 mg ημερησίως) με αποκλειστές IDO διατηρεί την ικανότητα σύνθεσης σεροτονίνης.

Ποια είναι η σύνδεση μεταξύ φλεγμονής και ανεπάρκειας σεροτονίνης;

Οι φλεγμονώδεις κυτοκίνες (IL-6, TNF-alpha, IFN-gamma) ενεργοποιούν το ένζυμο IDO, το οποίο διασπά την τρυπτοφάνη μέσω της μονοπατιού κυνουρενίνης αντί να επιτρέπει τη σύνθεση σεροτονίνης. Οι μελέτες δείχνουν ότι η φλεγμονώδης ενεργοποίηση μπορεί να αυξήσει την υποβάθμιση της τρυπτοφάνης κατά πάνω από 4000%, μειώνοντας δραματικά τη διαθεσιμότητα σεροτονίνης. Αυτό εξηγεί γιατί η κατάθλιψη συνοδεύει συνήθως φλεγμονώδεις καταστάσεις όπως καρδιαγγειακές νόσους, διαβήτη, αυτοάνοσες διαταραχές και χρόνιες λοιμώξεις. Ο έλεγχος της φλεγμονής είναι απαραίτητος για τη διατήρηση επαρκών επιπέδων σεροτονίνης.

Μπορεί η 5-HTP να χρησιμοποιηθεί αντί της L-τρυπτοφάνης;

Η 5-HTP (5-υδροξυτρυπτοφάνη) είναι η ενδιάμεση ένωση μεταξύ τρυπτοφάνης και σεροτονίνης, προσφέροντας ορισμένα πλεονεκτήματα. Η 5-HTP (50-300 mg ημερησίως) παρακάμπτει το βήμα της τρυπτοφάνης υδροξυλάσης και δεν υπόκειται στην υποβάθμιση της μονοπατιού κυνουρενίνης. Ωστόσο, η L-τρυπτοφάνη παρέχει πιο φυσιολογική προσέγγιση ως ο φυσικός πρόδρομος, καλύτερη ρύθμιση μέσω φυσιολογικών μηχανισμών ανατροφοδότησης, και παραγωγή τόσο σεροτονίνης όσο και άλλων μεταβολιτών της τρυπτοφάνης. Ορισμένα άτομα ανταποκρίνονται καλύτερα σε μια μορφή έναντι της άλλης· η δοκιμή και των δύο μπορεί να είναι αιτιολογημένη.

Γιατί έχω λιγούρα για υδατάνθρακες όταν η σεροτονίνη είναι χαμηλή;

Η σεροτονίνη καταστέλλει την όρεξη, ιδιαίτερα για υδατάνθρακες. Όταν τα επίπεδα σεροτονίνης είναι εξαντλημένα, ο εγκέφαλος οδηγεί την κατανάλωση υδατανθράκων σε προσπάθεια να αυξήσει τη σεροτονίνη μέσω μηχανισμών μεταφοράς αμινοξέων που διαμεσολαβούνται από την ινσουλίνη. Η πρόσληψη υδατανθράκων προκαλεί απελευθέρωση ινσουλίνης, η οποία καθαρίζει τα ανταγωνιστικά αμινοξέα από την κυκλοφορία του αίματος, επιτρέποντας σε περισσότερη τρυπτοφάνη να εισέλθει στον εγκέφαλο. Αυτό δημιουργεί κύκλο λιγούρας για υδατάνθρακες που οδηγείται από την ανεπάρκεια σεροτονίνης. Η αποκατάσταση επαρκούς σεροτονίνης μέσω συμπληρώματος τρυπτοφάνης μειώνει τυπικά τις λιγούρες κατά 20-25%.

Ποιους φλεγμονώδεις δείκτες πρέπει να εξετάσω για να αξιολογήσω την υποβάθμιση της τρυπτοφάνης;

Οι βασικοί φλεγμονώδεις δείκτες περιλαμβάνουν την C-αντιδρώσα πρωτεϊνη υψηλής ευαισθησίας (hsCRP, στόχος <1,0 mg/L), ιντερλευκίνη-6 (IL-6), και παράγοντα νέκρωσης όγκων-άλφα (TNF-alpha). Πιο ειδικοί δείκτες περιλαμβάνουν την αναλογία κυνουρενίνης προς τρυπτοφάνη που μετράται στο αίμα, η οποία αξιολογεί άμεσα τη δραστηριότητα της μονοπατιού υποβάθμισης. Αυξημένη αναλογία (>52 umol/mmol) υποδεικνύει υπερβολική ενεργοποίηση της μονοπατιού κυνουρενίνης. Ορισμένα εργαστήρια προσφέρουν εξέταση νεοπτερίνης, έναν άλλο δείκτη ανοσολογικής ενεργοποίησης και δραστηριότητας IDO. Αυτές οι εξετάσεις βοηθούν στην αναγνώριση ατόμων που είναι πιο πιθανό να ωφεληθούν από αντιφλεγμονώδεις παρεμβάσεις και αποκλεισμό IDO.

  • Νιασιναμίδη (500-1.500 mg ημερησίως) αποκλείει το ένζυμο IDO αποτρέποντας την υποβάθμιση της τρυπτοφάνης μέσω της μονοπατιού κυνουρενίνης έως και 60%, διατηρώντας τη σύνθεση σεροτονίνης
  • Ωμέγα-3 λιπαρά οξέα (2-3 γραμμάρια EPA/DHA ημερησίως) μειώνουν την ενεργοποίηση φλεγμονώδων κυτοκινών του IDO κατά 30-40%, προστατεύοντας την τρυπτοφάνη από την υποβάθμιση
  • Κουρκουμίνη (500-1.000 mg ημερησίως) αναστέλλει τη φλεγμονώδη μονοπάτι NF-kB μειώνοντας την έκφραση IDO και διατηρώντας την τρυπτοφάνη για την παραγωγή σεροτονίνης
  • Πράσινο τσάι EGCG (400-800 mg ημερησίως) επιδεικνύει ανασταλτική δραστηριότητα IDO μειώνοντας τη σχηματισμό κυνουρενίνης κατά 25-35% σε φλεγμονώδεις καταστάσεις
  • Βελτιστοποίηση βιταμίνης D (στα 50-80 ng/mL) μειώνει τη συστηματική φλεγμονή μειώνοντας την ενεργοποίηση IDO και υποστηρίζοντας τον υγιή μεταβολισμό τρυπτοφάνης
  • Ρεσβερατρόλη (200-500 mg ημερησίως) καταστέλλει την παραγωγή φλεγμονώδων κυτοκινών μειώνοντας την υποβάθμιση τρυπτοφάνης που διαμεσολαβείται από IDO κατά 20-30%
  • Προβιοτικά (πολλαπλά στελέχη, 50+ δισεκατομμύρια CFU ημερησίως) ρυθμίζουν τη φλεγμονή του εντέρου μειώνοντας τη συστηματική ενεργοποίηση κυτοκινών των μονοπατιών υποβάθμισης τρυπτοφάνης
  • Άλφα-λιποϊκό οξύ (600-1.200 mg ημερησίως) μειώνει το οξειδωτικό στρες και τη φλεγμονή υποστηρίζοντας τη διατήρηση της τρυπτοφάνης για σύνθεση νευροδιαβιβαστών
  • Ολοκληρωμένο αντιφλεγμονώδες πρωτόκολλο που συνδυάζει πολλαπλά θρεπτικά συστατικά μπορεί να μειώσει την αναλογία κυνουρενίνης προς τρυπτοφάνη κατά 40-50% σε διάστημα 3-6 μηνών
  • Βέλτιστη διατήρηση τρυπτοφάνης μέσω αποκλεισμού IDO και ελέγχου φλεγμονής υποστηρίζει τη διατηρημένη διαθεσιμότητα σεροτονίνης αποτρέποντας τη διάθεση και μεταβολική παρακμή που σχετίζεται με την ηλικία

Προηγμένο Πρωτόκολλο για τον Αποκλεισμό της Υποβάθμισης Τρυπτοφάνης

Βήμα 1: Αναστολή Ενζύμου IDO (Κρίσιμο)

  1. Νιασιναμίδη (κύριος αποκλειστής IDO): - Δοσολογία: 500 mg τρεις φορές ημερησίως με τα γεύματα (σύνολο 1.500 mg) - Χρησιμοποιήστε ειδικά νιασιναμίδη, όχι νιασίνη (αποφεύγει την κοκκίνισμα) - Απαραίτητη για την πρόληψη ενεργοποίησης της μονοπατιού κυνουρενίνης - Συνέχεια επ' αόριστον για διατηρημένο όφελος
  2. Εναλλακτική δοσολογία: - Νιασιναμίδη παρατεταμένης αποδέσμευσης: 1.000 mg δύο φορές ημερησίως - Προσαρμογή βάσει απόκρισης φλεγμονωδών δεικτών - Υψηλότερες δόσεις (έως 2.000 mg ημερησίως) για σοβαρή φλεγμονή

Βήμα 2: Πολυστοχευμένη Αντιφλεγμονώδης Υποστήριξη

  1. Ωμέγα-3 λιπαρά οξέα (θεμελιώδη): - EPA/DHA: 2-3 γραμμάρια ημερησίως με τα γεύματα - Επιλέξτε υψηλής ποιότητας, μοριακώς αποσταγμένο ιχθυέλαιο - Μειώνει την ενεργοποίηση φλεγμονώδων κυτοκινών του IDO κατά 30-40% - Διαιρέστε τη δόση: 1-1,5 γραμμάρια δύο φορές ημερησίως
  2. Κουρκουμίνη (αναστολή NF-kB): - Δοσολογία: 500-1.000 mg τυποποιημένου εκχυλίσματος ημερησίως - Επιλέξτε μορφές ενισχυμένης απορρόφησης (φυτόσωμα, BCM-95) - Αποκλείει φλεγμονώδεις παράγοντες μεταγραφής ανάντη του IDO - Λάβετε με γεύματα που περιέχουν λίπος
  3. Πράσινο τσάι EGCG: - Δοσολογία: 400-800 mg EGCG ημερησίως - Άμεση ανασταλτική δραστηριότητα IDO - Λάβετε μεταξύ των γευμάτων για μέγιστη απορρόφηση - Αποφύγετε με συμπληρώματα σιδήρου (διαχωρισμός κατά 2+ ώρες)
  4. Ρεσβερατρόλη: - Δοσολογία: 200-500 mg ημερησίως - Καταστέλλει την παραγωγή προ-φλεγμονωδών κυτοκινών - Προτιμάται η μορφή trans-ρεσβερατρόλης - Λάβετε με τα γεύματα

Βήμα 3: Μείωση Συστηματικής Φλεγμονής

  1. Βελτιστοποίηση βιταμίνης D: - Στοχευμένο επίπεδο αίματος: 50-80 ng/mL - Τυπική δόση: 2.000-5.000 IU ημερησίως (προσαρμογή βάσει εξέτασης) - Εξέταση κάθε 3-6 μήνες για βελτιστοποίηση - Κρίσιμο για τη μείωση συστηματικής φλεγμονής
  2. Προβιοτική υποστήριξη: - Προβιοτικό πολλαπλών στελεχών: 50-100 δισεκατομμύρια CFU ημερησίως - Έμφαση σε στελέχη Lactobacillus και Bifidobacterium - Ρυθμίζει τον άξονα εντέρου-ανοσίας μειώνοντας συστηματικές κυτοκίνες - Λάβετε με άδειο στομάχι ή με πρωινό
  3. Άλφα-λιποϊκό οξύ: - Δοσολογία: 600-1.200 mg ημερησίως σε διαιρεμένες δόσεις - R-άλφα λιποϊκό οξύ προτιμάται για βιοδιαθεσιμότητα - Μειώνει το οξειδωτικό στρες που οδηγεί σε φλεγμονή - Λάβετε με άδειο στομάχι 30 λεπτά πριν από τα γεύματα

Βήμα 4: Αναπλήρωση Τρυπτοφάνης

  1. Συμπλήρωμα L-τρυπτοφάνης: - Δοσολογία: 1.000-1.500 mg ημερησίως - Λάβετε με άδειο στομάχι με υδατάνθρακα - Πρωινή δόση: 1.000 mg κατά την αφύπνιση - Βραδινή δόση: 500-1.000 mg πριν τον ύπνο εάν χρειάζεται για ύπνο
  2. Βασικοί συμπαράγοντες: - Βιταμίνη B6 (P5P): 50-100 mg ημερησίως - Μαγνήσιο: 400-600 mg ημερησίως - Βιταμίνη C: 1.000-2.000 mg ημερησίως - Υποστήριξη μετατροπής τρυπτοφάνης σε σεροτονίνη

Βήμα 5: Διαιτητικές Αντιφλεγμονώδεις Τροποποιήσεις

  1. Εξάλειψη προ-φλεγμονωδών τροφίμων: - Εξευγενισμένες ζάχαρες και υψηλή φρουκτόζη σιροπιού καλαμποκιού - Λίπη trans και υπερβολικά ωμέγα-6 έλαια - Επεξεργασμένα κρέατα και υπερβολικό κόκκινο κρέας - Εξευγενισμένα δημητριακά
  2. Έμφαση σε αντιφλεγμονώδη τρόφιμα: - Λιπαρό ψάρι: 3-4 μερίδες εβδομαδιαίως (σολομός, σαρδέλες, σκουμπρί) - Πολύχρωμα λαχανικά: 6-8 μερίδες ημερησίως - Μούρα: 1-2 φλιτζάνια ημερησίως - Ξηροί καρποί και σπόροι: 1-2 ουγγιές ημερησίως - Πράσινο τσάι: 2-4 φλιτζάνια ημερησίως - Κουρκουμάς/τζίντζερ στο μαγείρεμα
  3. Μεσογειακό διαιτητικό μοντέλο: - Εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο: 2-3 κουταλιές της σούπας ημερησίως - Ολικά δημητριακά έναντι εξευγενισμένων - Όσπρια τακτικά - Μέτριο κρασί (προαιρετικό, 1 ποτήρι ημερησίως)

Βήμα 6: Εργαστηριακή Παρακολούθηση

  1. Αρχική εξέταση: - hsCRP (στόχος: <1,0 mg/L, βέλτιστο <0,5 mg/L) - IL-6 (εάν διατίθεται) - Αναλογία κυνουρενίνης προς τρυπτοφάνη (εάν διατίθεται) - Βιταμίνη D 25-OH - Προαιρετικό: νεοπτερίνη, επίπεδο τρυπτοφάνης αίματος
  2. Παρακολούθηση 3 μηνών: - Επανάληψη φλεγμονωδών δεικτών - Αξιολόγηση κλινικής απόκρισης (διάθεση, ενέργεια, ύπνος, λιγούρες) - Προσαρμογή πρωτοκόλλου βάσει αποτελεσμάτων - Αύξηση αντιφλεγμονωδών παρεμβάσεων εάν οι δείκτες παραμένουν αυξημένοι
  3. Παρακολούθηση 6-12 μηνών: - Συνέχεια παρακολούθησης φλεγμονωδών δεικτών - Διατήρηση παρεμβάσεων που δείχνουν όφελος - Εξέταση μειώσεων δόσης εάν η φλεγμονή εξομαλύνθηκε - Ετήσια παρακολούθηση εάν σταθερή

Βήμα 7: Έλεγχος Φλεγμονής Τρόπου Ζωής

  1. Άσκηση (κρίσιμη): - 30-60 λεπτά μέτριας αερόβιας δραστηριότητας 5-6 ημέρες εβδομαδιαίως - Προπόνηση αντίστασης 2-3 ημέρες εβδομαδιαίως - Η άσκηση μειώνει τις φλεγμονώδεις κυτοκίνες κατά 20-30% - Αποφύγετε την υπερπροπόνηση που αυξάνει τη φλεγμονή
  2. Βελτιστοποίηση ύπνου: - 7-9 ώρες νύχτα με συνεπές πρόγραμμα - Η στέρηση ύπνου αυξάνει τους φλεγμονώδεις δείκτες - Το συμπλήρωμα τρυπτοφάνης πριν τον ύπνο υποστηρίζει τον ύπνο - Αντιμετώπιση άπνοιας ύπνου εάν υπάρχει (μεγάλος φλεγμονώδης οδηγός)
  3. Διαχείριση στρες: