Mózg. Jak zachować i przywrócić funkcje mózgowe. Część 2

Ashwagandha

Ashwagandha jest rośliną stosowaną w Indiach w leczeniu wielu zaburzeń związanych z procesem starzenia się.[1] Jej najniezwyklejszą zdolnością jest wpływ na zachowanie zdrowia starzejącego się mózgu.

Ashwagandha oferuje niezliczone korzyści neuroprotekcyjne. Pewne badania wykazały, że wyciąg z ashwagandhy wspomaga retencję pamięci u myszy, nawet w przypadku eksperymentalnie wywołanej amnezji.[2] Inne testy odkryły, że ekstrakt z tej rośliny był w stanie ochronić mózgi szczurów laboratoryjnych przed eksperymentalnie wywołanym udarem.[3] Jak wykazano, jej składniki hamują również acetylocholinoesterazę (AChE), enzym odpowiedzialny za rozkład acetylocholiny, neuroprzekaźnika, który jest w niebezpiecznie małych ilościach dostarczany do mózgu osób cierpiących na chorobę Alzheimera.[4] Działanie ashwagandhy blokującej AChE podobne jest do leków przepisywanych na receptę, takich jak Aricept®, które stosuje się obecnie w leczeniu objawów Alzheimera.

Nowe badania wykazują, że wyciąg z ashwagandhy jest w stanie zatrzymać, a nawet naprawiać uszkodzenia komórek mózgowych, co zaobserwowano na modelu z eksperymentalnie wywołaną chorobą Alzheimera.[5] Naukowcy z Japonii wywołali u myszy atrofię komórek mózgowych typu alzheimerowskiego i utratę synaptycznych funkcji poprzez wystawianie ich na toksyczne działanie białka Abeta, które wiąże się z genezą choroby Alzheimera u ludzi. Podając za naukowcami: “dalsze leczenie składnikami ashwagandha oprócz rekonstrukcji z przed- i po synaps w neuronach, wywołało znaczą regenerację zarówno aksonów, jak i dendrytów”.[6]

Nasiona winogron przeciwdziałają starzeniu komórek mózgowych

Wino było od zawsze popularne, ale jego korzyści zdrowotne są obecnie tematem intensywnej analizy naukowej. Jest doskonałym źródłem korzystnych związków polifenoli. Dla tych, którzy nie chcą bądź nie mogą go regularnie spożywać, nadzwyczajne korzyści polifenoli są dostępne w postaci wyciągu z pestek winogron. Badania naukowe wykazały, że właściwości przeciwutleniające tych naturalnych związków chemicznych, znanych jako proantocyjanidyny, są o 20 razy większe, niż witamina E i 50 razy większe, niż witamina C.[7]

Ostatnie badania ujawniają, że wyciąg z nasion winogron może odgrywać szczególną rolę w ochronie mózgu poprzez zapobieganie pewnemu rodzajowi neuronowej toksyczności doświadczanej przez pacjentów cierpiących na chorobę Alzheimera. Koreańscy naukowcy wstępnie leczyli wyciągiem z nasion winogron komórki mózgowe szczurów przed wystawianiem ich na wpływ beta-amyloidów (Abeta), toksycznych białek, związanych z formacją starczych płytek w mózgach pacjentów z Alzheimerem. Nieleczone komórki wystawione na Abeta akumulowały uszkadzające, reaktywne formy tlenu (wolne rodniki) i ulegały zaprogramowanej śmierci komórkowej. Jednak komórki mózgowe szczura leczone wyciągiem były dobrze chronione przed toksycznym wpływem Abeta.[8]

Nowe badania z Chin sugerują, że polifenole nasion winogron zapewniają ochronę dzięki zapobieganiu uszkodzeniom oksydacyjnym komórkowego DNA.[9] W USA, naukowcy zanalizowali białka mózgowe szczurów, które były karmione wyciągiem z nasion winogron przez sześć tygodni. Zidentyfikowali oni 13 białek, które pozytywnie zostały zmienione przez suplementację. Naukowcy stwierdzili, że wyciąg z nasion winogron może mieć “działania neuroprotekcyjne”.[10]

Winpocetyna  poprawia krążenie mózgowe

Winpocetyna jest półsyntetycznym barwnikiem pochodzenia roślinnego (Vinca minor). Wprowadzona na rynek ponad trzy dekady temu, została uznana za istotny czynnik neuroprotekcyjny z kilkoma kluczowymi mechanizmami działania.[11] Jedną z jej najpotężniejszych właściwości jest zdolność do zwiększania krążenia krwi i poprawy utylizacji glukozy w mózgu.[12] Jest szczególnie pomocna dla starzejącego się mózgu, u którego występuje skłonność do zmniejszania przepływu krwi (i zatem utlenienia) wraz z wiekiem.

Terapeutyczny wpływ winpocetyny obejmuje również zdolność do poprawy przewodzenia elektrycznego komórek składających się na sieć neuronową. Chroni mózg przed uszkodzeniami spowodowanymi przez nadmierne uwalnianie wewnątrzkomórkowych jonów wapnia. Poprawia mózgowy przepływ krwi poprzez hamowanie enzymu, który degraduje cykliczny GMP, komórkowy metabolit. Degradacja cyklicznego GMP powoduje ściąganie naczynia krwionośnego. Dlatego zapobieganie degradacji, pozwala tętnicy mózgowej rozluźnić się, poprawiając w ten sposób przepływ krwi.[13]

Naukowcy zbadali wpływ winpocetyny na ludziach w kontrolowanych warunkach z użyciem różnych prób klinicznych. Trzy badania przeprowadzone na starszych osobach z problemami z pamięcią, związanymi ze złym krążeniem mózgowym lub chorobami powiązanymi z demencją wykazały, że winpocetyna przyniosła znacznie lepszą poprawę niż placebo mierzoną na wszechstronnych kognitywnych testach uwzględniających uwagę, koncentrację i pamięć.[14] Została ona zbadana również na noworodkach, które cierpiały na uszkodzenia mózgu wywołane traumą narodzin. Zmniejsza także nieprawidłowo wysokie ciśnienie w mózgu.[15]

Badania te ujawniły, że terapeutyczny wpływ winpocetyny jest porównywalny do inhibitorów  acetylocholinoesterazy, leków takich jak Aricept ®, które są szeroko stosowane w leczeniu symptomów Alzheimera i naczyniowej demencji. Ludzkie oraz przeprowadzone na modelach szczurów próby wykazały, że winpocetyna jest bezpieczna, efektywna i dobrze tolerowana.[16]

Istnieje kilka doniesień na temat faktu, że połączenie winpocetyny i leków na receptę Coumadin ® (warfaryna) może nieco wpłynąć na czas protrombiny, wskaźnik mierzący czas krzepnięcia osocza krwi.[17] Mimo, że istnieje małe prawdopodobieństwo znacznego, klinicznego wpływu winpocetyny na czas protrombiny u pacjentów, którzy również biorą Coumadin®, skonsultuj się ze swoim lekarzem przed stosowaniem ich jednocześnie.

Pregnenolon wspomaga wzrost nerwów

Pregnenolon jest potężnym, naturalnym hormonem, który jest zsyntetyzowany bezpośrednio z cholesterolu w mitochondriach, “elektrowniach” zawartych we wszystkich ludzkich komórkach. Pregnenolon przeznaczony do suplementacji pochodzi ze związków chemicznych, które naturalnie występują w dzikich ignamach. W organizmie, pregnenolon jest konwertowany do innych ważnych hormonów, wliczając w to dehydroepiandrosteron (DHEA), estrogeny, progesteron i testosteron.[18]

Starzenie powoduje poważne zmniejszenie produkcji pregnenolonu i hormonów, które są jego  prekursorami.[19] Progesteron, na przykład, jest syntetyzowany w mózgu, rdzeniu kręgowym i nerwach obwodowych z jego bezpośredniego prekursora, pregnenolonu.[20] Niedawne badania sugerują, że progesteron odgrywa ważną rolę we wspomaganiu  żywotności komórek nerwowych i tworzeniu osłonki mielinowej, “izolującej” warstwy tłuszczu, która pozwala sygnałom elektrochemicznym na szybkie przenoszenie impulsów  z jednego nerwu do drugiego. Niedawne doniesienia kliniczne podsumowały potencjalne implikacje zwiększonego progesteronu: “synteza progesteronu w mózgu, neuroprotekcyjny i promielinizacyjny wpływ tego neurosteroidu, oferuje interesujące terapeutyczne możliwości w zapobieganiu i leczeniu chorób zwyrodnienia układu nerwowego, przyspieszeniu procesów regeneracyjnych i zachowaniu funkcji kognitywnych podczas procesu starzenia się”.[21]

Naukowcy we Francji udowodnili znaczną korelację między funkcjami kognitywnymi i poziomami siarczanu pregnenolonu, neurosteroidu. Ustalili, że pregnenolon bezpośrednio wpływa na uwalnianie acetylocholiny w kilku kluczowych obszarach mózgu, związanych z pamięcią, uczeniem się, zdolnościami poznawczymi i cyklem snu. Zespół badawczy wykazał również, że pregnenolon odwraca osłabioną neurogenezę, nowy wzrost nerwów, który wiąże się z zaburzeniami, takimi jak choroba Alzheimera. “Nasze dane dowodzą, że bezpośrednio wstrzykiwany siarczan pregnenolonu spektakularnie zwiększają neurogenezę. Ponadto, wyniki wskazują na kluczową rolę neurosteroidów w modulacji plastyczności mózgowej, głównie przy hipokampowej neurogenezie”.[22]

Pregnenolon nie jest zalecany dla mężczyzn z nowotworem prostaty, ponieważ hormony androgenzujące takie jak DHEA (dehydroepiandrosteron) i testosteron mogą zaostrzać ten problem. Jednak może on zapewnić pewną ochronę przed innymi typami nowotworu dzięki wspomaganiu regulacji poziomu estrogenu w organizmie. Pregnenolonowi przypisuje się również zdolności łagodzenia symptomów menopauzy, zmniejszania zachorowalności na osteoporozę i zmniejszania poziomów LDL (lipoprotein o niskiej gęstości).

Imbir i rozmaryn: naturalne czynniki przeciwzapalne

Następnym razem jeśli będziesz cierpieć z powodu bólu czy stanów zapalnych, zamiast sięgnięcia do szafki z lekami rozważ sięgnięcie do półki z przyprawami. Naturalne, potężniejsze przeciwzapalne czynniki zostały odkryte w imbirze i rozmarynie. Imbir od tysięcy lat stosowany był w łagodzeniu bólu i leczeniu zapalenia stawów,[23] a badanie potwierdziły jego właściwości.[24] Niedawno przeprowadzone próby na Johnie Hopkins Universitis poddały analizie zdolności imbiru do tłumienia zapalnych związków w komórkach stawów pacjentów chorujących na artretyzm. Podając za naukowcami: “odkryliśmy, że wyciąg z imbiru hamuje aktywację prozapalnych pośredników a jego transkrypcyjny regulator oferuje uzupełniające i alternatywne podejście do modulowania procesów zapalnych związanych z artretyzmem”.[25]

Ponieważ zapalenie jest związane z rozwojem pewnych zwyrodnieniowych, neurologicznych zaburzeń, takich jak choroba Alzheimera, kontrolowanie tego problemy jest kluczowe dla zachowania zdrowia mózgu. Podczas gdy imbir wykazał przeciwzapalne właściwości, szczególnie w przypadku artretyzmu, ujawniono również, że blokuje aktywację komórek mózgowych, które są związane z zapalną kaskadą, implikującą rozwój Alzheimera.

Kiedy komórki mózgowe są wystawione na peptydy beta-amyloidowe (Abeta), komórki mikroglejowe otaczają blaszki amyloidowe zawierające Abeta i produkują prozapalne cytokiny, chemokinezę i neurotoksyczne pośredniki. Uważa się, że kiedy ten proces zapalny trwa nieustannie, komórki nerwowe są niszczone, przyczyniając się do rozwoju choroby Alzheimera.[26] Naukowcy zastanawiali się czy za pomocą substancji przeciwzapalnych - wyciągu z imbiru możliwe było by zahamowanie aktywacji tych komórek mózgowych. Inkubacja połączenia komórek z wyciągiem imbiru i różnymi substancjami prowokującymi stany zapalne wykazała, że “imbir może zatrzymać aktywację ludzkich monocytowych komórek THP-1 dzięki różnym prozapalnym bodźcom i zmniejszyć ekspresję genów związanych z zapaleniem, w tym mikroglejowo-podobnych komórek”. Naukowcy wywnioskowali, że wyciąg z imbiru “może być przydatny w opóźnianiu początku i postępu zaburzeń zwyrodnienia układu nerwowego.[27]

Podobnie jak imbir, rozmaryn od dawna cieszy się opinią leczniczego zioła. Jeden z jego głównych, aktywnych składników, karnozol działa jako przeciwutleniacz i czynnik przeciwnowotworotwórczy. Naukowcy w Tajwanie niedawno donieśli o swoich odkryciach, które sugerują, że karnozol hamuje jądrową aktywację czynnika kappa B i określili możliwe mechanizmy jego przeciwzapalnego działania.[28] Wykazali, że również inne składniki rozmarynu - kwas ursolowy przerywa ścieżkę, która prowadzi do aktywacji prozapalnego jądrowego czynnika kappa B.[29]

Nowy początek

Podczas gdy różne czynniki zagrażają naszym mózgom kiedy się starzejemy, dobrą  wiadomością są nowe badania identyfikujące substancje odżywcze, które mogą spowolnić lub nawet odwrócić postęp tego kiedyś nieuniknionego spadku funkcji poznawczych. Suplementy te oferują skuteczną opcję utrzymania zdrowia mózgu przez całe życie.

Materiał wykorzystany za zgodą Life Extension. Wszelkie prawa zastrzeżone.