Ποια θρεπτικά συστατικά είναι απαραίτητα για την υγεία των οστών πέραν του ασβεστίου;

Η ολοκληρωμένη υγεία των οστών απαιτεί πολλαπλά θρεπτικά συστατικά: Βιταμίνη D (2.000-5.000 IU ημερησίως, στόχος 50-80 ng/mL) - αυξάνει την απορρόφηση ασβεστίου κατά 30-40%, απαραίτητη για την ορυχοποίηση των οστών· Βιταμίνη K2 MK-7 (180-360 mcg ημερησίως) - κατευθύνει το ασβέστιο στα οστά αποτρέποντας την αρτηριακή ασβεστοποίηση, μειώνει τα κατάγματα κατά 60-80%· Μαγνήσιο (400-600 mg ημερησίως) - συμπαράγοντας για την ενεργοποίηση της βιταμίνης D και την οστική διαμόρφωση· Βόριο (3-6 mg ημερησίως) - ενισχύει τη διατήρηση ασβεστίου/μαγνησίου, αυξάνει τη βιταμίνη D κατά 50%· Βιταμίνη C (500-1.000 mg) - σύνθεση κολλαγόνου απαραίτητη για τη μήτρα των οστών· Πυρίτιο (5-20 mg) - ορυχοποίηση των οστών· Στρόντιο (680 mg ημερησίως) - αυξάνει την οστική πυκνότητα κατά 5-8% ενώ μειώνει τον κίνδυνο κατάγματος κατά 40%· Πρωτεΐνη (1,0-1,2 g/kg) - δομικά στοιχεία της οστικής μήτρας. Το ασβέστιο μόνο του είναι ανεπαρκές - η ολοκληρωμένη προσέγγιση αυξάνει την οστική πυκνότητα κατά 3-5% ετησίως έναντι 1-2% μόνο με ασβέστιο/D.

Πώς διαφέρει η βιταμίνη K2 από την K1 για την υγεία των οστών;

Οι βιταμίνες K1 και K2 έχουν διαφορετικές λειτουργίες: K1 (φυλλοκινόνη) - κυρίως για την πήξη του αίματος, βρίσκεται στα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, κακά απορροφάται (10-15%)· K2 (μενακινόνες) - ενεργοποιεί την οστεοκαλσίνη κατευθύνοντας το ασβέστιο στα οστά, αποτρέπει την αρτηριακή ασβεστοποίηση, απορροφάται πολύ καλύτερα. Υποτύποι K2: MK-4 (συνθετική) - μικρός χρόνος ημιζωής που απαιτεί δόση 3 φορές ημερησίως (45 mg συνολικά), χρησιμοποιείται σε ιαπωνικές μελέτες· MK-7 (φυσική από νάτο) - μεγαλύτερος χρόνος ημιζωής επιτρέποντας μία δόση ημερησίως (180-360 mcg), καλύτερα διατηρημένα επίπεδα αίματος. Κλινικές αποδείξεις: Μελέτη Rotterdam - η υψηλή πρόσληψη K2 μείωσε τα κατάγματα κατά 60% και την καρδιαγγειακή ασβεστοποίηση κατά 50%· Ιαπωνικές μελέτες - η MK-4 μείωσε τα κατάγματα κατά 80% στην οστεοπόρωση. Βέλτιστη: MK-7 180-360 mcg ημερησίως για την υγεία των οστών και των αγγείων. Λειτουργεί συνεργιστικά με τη βιταμίνη D και το ασβέστιο.

Μπορεί η οστική πυκνότητα να αυξηθεί φυσικά ή μόνο να διατηρηθεί;

Οι φυσικές παρεμβάσεις μπορούν να αυξήσουν σημαντικά την οστική πυκνότητα: Ολοκληρωμένη διατροφή (ασβέστιο 1.000-1.200 mg, βιταμίνη D 2.000-5.000 IU, K2 180-360 mcg, μαγνήσιο 400-600 mg, άλλοι συμπαράγοντες) αυξάνει το BMD κατά 3-5% ετησίως· Άσκηση με φέροντα βάρη (προπόνηση αντίστασης, δραστηριότητες κρούσης) αυξάνει την οστική πυκνότητα κατά 1-3% ετησίως σε οποιαδήποτε ηλικία· Κιτρικό στρόντιο (680 mg ημερησίως) αυξάνει το BMD κατά 5-8% σε 3 χρόνια· Η βιταμίνη K2 MK-7 βελτιώνει την οστική αντοχή ακόμη και χωρίς μεγάλες αλλαγές πυκνότητας· Ιπριφλαβόνη (600 mg ημερησίως) αποτρέπει την οστική απώλεια και μπορεί να αυξήσει την πυκνότητα κατά 1-2%. Σημαντικό: Η οικοδόμηση οστού χρειάζεται χρόνο (ελάχιστο 12-24 μήνες)· Οι συνδυαστικές προσεγγίσεις είναι πιο αποτελεσματικές· Κάποια βλάβη από παρατεταμένη ανεπάρκεια μπορεί να είναι μερικώς μη αναστρέψιμη αλλά δυνατή η σημαντική βελτίωση· Οι φυσικές μέθοδοι συχνά υπερέχουν μακροπρόθεσμα από τις διφωσφονάτες που δημιουργούν εύθραυστη ποιότητα οστού παρά την αύξηση της πυκνότητας.

Ποιες ασκήσεις είναι καλύτερες για την πρόληψη της οστεοπόρωσης;

Οι οστεοδομικές ασκήσεις απαιτούν μηχανικό άγχος: Κρούση με βάρος σώματος: Περπάτημα, τζόκινγκ, χορός, άλματα - η φόρτιση ισχίων/σπονδυλικής στήλης αυξάνει την πυκνότητα κατά 1-3% ετησίως· Προπόνηση αντίστασης: Ελεύθερα βάρη, μηχανήματα, βάρος σώματος - η προοδευτική υπερφόρτωση διεγείρει τους οστεοβλάστες, αυξάνει την οστική πυκνότητα κατά 1-2% ετησίως· Υψηλή κρούση αν είναι κατάλληλη: Προπόνηση άλματος, πλειομετρικές - μεγαλύτερο οστεογενές ερέθισμα αλλά δεν ταιριάζει σε προχωρημένη οστεοπόρωση· Πλατφόρμες δόνησης ολόκληρου σώματος - αναδυόμενες αποδείξεις για οστική διέγερση. Βασικές αρχές: Προοδευτική φόρτιση - τα οστά προσαρμόζονται στο αυξανόμενο άγχος· Εξειδίκευση θέσης - η άσκηση επηρεάζει τα φορτωμένα οστά (π.χ. προπόνηση άνω σώματος για οστά καρπού/βραχίονα)· Συνέπεια - 3-5 συνεδρίες εβδομαδιαίως· Η ένταση έχει σημασία - η ελαφρά δραστηριότητα είναι ανεπαρκής, χρειάζονται απαιτητικά φορτία. Η κολύμβηση/ποδηλασία δεν οικοδομούν οστό (μη φέρουν βάρος) αλλά πολύτιμες για τη συνολική φυσική κατάσταση. Το τάι τσι αποτρέπει τις πτώσεις μειώνοντας τον κίνδυνο κατάγματος κατά 50%.

Πώς σχετίζεται η υγεία των οστών με την καρδιαγγειακή νόσο;

Η υγεία των οστών και των αγγείων είναι στενά συνδεδεμένες - «παράδοξο ασβεστίου»: Η χαμηλή οστική πυκνότητα συχνά συνυπάρχει με αρτηριακή ασβεστοποίηση· Το ασβέστιο εγκαταλείπει τα οστά εναποτιθέμενο στις αρτηρίες χωρίς την κατάλληλη βιταμίνη K2 και D· Οι ασθενείς με οστεοπόρωση έχουν 20-50% υψηλότερη καρδιαγγειακή θνητότητα· Κοινοί παράγοντες κινδύνου: Ανεπάρκεια βιταμίνης D/K, φλεγμονή, οξειδωτικό στρες, γήρανση. Η βιταμίνη K2 αποτελεί κρίσιμο σύνδεσμο: Ενεργοποιεί τη matrix Gla πρωτεΐνη (MGP) αποτρέποντας την αρτηριακή ασβεστοποίηση· Ενεργοποιεί την οστεοκαλσίνη κατευθύνοντας το ασβέστιο στα οστά· Η συμπλήρωση K2 (180-360 mcg MK-7 ημερησίως) μειώνει την αρτηριακή δυσκαμψία κατά 15-20% ενώ βελτιώνει την οστική πυκνότητα. Το μαγνήσιο επίσης κρίσιμο αποτρέποντας τόσο την οστεοπόρωση όσο και την καρδιαγγειακή νόσο. Το ολοκληρωμένο πρωτόκολλο οστών (D, K2, μαγνήσιο, ασβέστιο) ωφελεί ταυτόχρονα τα οστά ΚΑΙ τις αρτηρίες - η θεραπεία του ενός συστήματος βοηθάει το άλλο.

Οστεοπόρωση - Ο ελάχιστα γνωστός σύνδεσμος μεταξύ της υγείας των οστών και της συνολικής υγείας

Osteoporosis – The Little-Known Link Between Bone Health and Total Health Οι επιστήμονες στην πρωτοπορία της οστεολογίας (έρευνα των οστών) ανακαλύπτουν ότι εκτός από την ανοσοποιητική ισχύ, την παραγωγή κυττάρων αίματος και τη λειτουργία του νευρικού συστήματος, ένα υγιές σκελετικό σύστημα είναι επίσης απαραίτητο για την ευαισθησία στην ινσουλίνη, τον ενεργειακό μεταβολισμό και τη διαχείριση του βάρους.^1-4

Η κοινή οστεοπόρωση από οστικές νόσους αντιπροσωπεύει επισκέψεις γραφείου 2,6 εκατομμυρίων ιατρών και 180.000 τοποθετήσεις σε νοσοκομεία σε όλη τη χώρα κάθε χρόνο. Σύμφωνα με τον Γενικό Χειρουργό, μέχρι το 2020 αυτή η κατάσταση που μπορεί να μεταβάλλει τη ζωή θα πλήξει σχεδόν το ήμισυ όλων των Αμερικανών πάνω από 50.⁵

Πίσω από αυτή την ανησυχητική τάση βρίσκεται μια ακόμη μεγαλύτερη απειλή για τη δημόσια υγεία που οι περισσότεροι γιατροί δεν γνωρίζουν. Αποδεικνύεται ότι τα ισχυρά, υγιή οστά παίζουν πολύ μεγαλύτερο ρόλο στη συνολική υγεία από ό, τι ήταν γνωστό.

Σε αυτό το άρθρο, τα πιο πρόσφατα δεδομένα σχετικά με τα ευρήματα αυτά είναι λεπτομερή. Θα ανακαλύψετε επίσης πως το ασβέστιο, το μαγνήσιο και το κάλιο, μαζί με τις βιταμίνες D3 και K, δρουν για τη βελτιστοποίηση αυτών των λειτουργιών για την αντοχή των οστών και την υγεία του συστήματος.

Μέχρι πρόσφατα, ο ανθρώπινος σκελετός ήταν γνωστός ότι εξυπηρετεί τρεις βασικές λειτουργίες.⁶ Ο πρώτος ήταν ο ρόλος του στην παροχή δομικής υποστήριξης στους μύες και στην προστασία των εσωτερικών οργάνων.⁶ Ο δεύτερος ήταν η λειτουργία του ως δεξαμενή για σημαντικά ανόργανα ιόντα, , τα οποία είναι ζωτικής σημασίας για τη λειτουργία των νευρικών κυττάρων και των μυϊκών κυττάρων και την ηλεκτρική αγωγιμότητα.^6-8 Τέλος, ο χώρος μυελού πολλών οστών περικλείει όλους τους ιστούς που παράγουν αίμα και ένα μεγάλο μέρος του κυτταρικού ανοσοποιητικού συστήματος.⁶

Πριν από πέντε χρόνια, ωστόσο, οι επιστήμονες ανακάλυψαν μια τέταρτη, απροσδόκητη λειτουργία.¹ Τα κύτταρα που σχηματίζουν οστά που ονομάζονται οστεοβλάστες βρέθηκαν να παράγουν μια πρωτεϊνική σηματοδοτική πρωτεΐνη που ονομάζεται οστεοκαλσίνη.⁹ Επίσης αποκαλύφθηκε ότι η οστεοκαλσίνη διεγείρει την έκκριση παγκρεατικής ινσουλίνης και βελτιώνει την ευαισθησία στην ινσουλίνη στους ιστούς σε όλο το σώμα.^1,2,10-12

Η οστεοκαλσίνη μειώνει την απόθεση λιπώδους ιστού, ² ενώ τα υψηλότερα επίπεδα οστεοκαλσίνης συνδέονται με χαμηλότερα επίπεδα λεπτίνης.¹³ Όπως διαβάζετε στη συνέχεια, η καταστολή της περίσσειας λεπτίνης είναι σημαντική στη διαχείριση του βάρους.

Osteoporosis – The Little-Known Link Between Bone Health and Total Health Μερικές φορές ονομάζεται "ορμόνη πείνας", η λεπτίνη προκαλεί την αίσθηση ότι είναι γεμάτη μετά από ένα γεύμα. Παίζει καθοριστικό ρόλο στη ρύθμιση της πρόσληψης ενέργειας και της κατανάλωσης ενέργειας, συμπεριλαμβανομένης της όρεξης και του μεταβολισμού. Τα υψηλότερα επίπεδα λεπτίνης είναι παραδόξως επιζήμια. όπως και με την ινσουλίνη, μπορείτε να αναπτύξετε αντοχή στη λεπτίνη που σας κρατά από την αίσθηση πλήρους. Τα παχύσαρκα άτομα παρουσιάζουν αυτή την αντίσταση.¹⁴ Τα παθολογικά αυξημένα επίπεδα λεπτίνης είναι επιβλαβή για τους πολλαπλούς ιστούς στο σώμα και συσχετίζονται με την αντίσταση στην ινσουλίνη, τη φλεγμονή, το εγκεφαλικό επεισόδιο, την υπέρταση και άλλες επικίνδυνες καταστάσεις υγείας.^2,15-17

Υψηλά επίπεδα λεπτίνης ασκούν επίσης αρνητική επίδραση στη λειτουργία της οστεοκαλσίνης:¹⁸ Όσο περισσότερη λεπτίνη παράγει ο λιπώδης ιστός του σώματός σας, τόσο λιγότερη οστεοκαλσίνη απελευθερώνει τα οστικά σας κύτταρα και τόσο χειρότερη γίνεται η αντίσταση στην ινσουλίνη.³ Και σε τελική απροσδόκητη ανακάλυψη, η λεπτίνη επιτυγχάνει αυτό το αποτέλεσμα με την καταστολή της δραστηριότητας των οστεοβλαστών, μειώνοντας την ικανότητά σας να δημιουργείτε νέα οστά και απειλώντας την υγεία των οστών.¹⁸

Ένας επιπλέον δείκτης για το πόσο καλή υγεία των οστών επηρεάζει τη μακροζωία είναι η πλέον κατανοητή σχέση μεταξύ της υγείας του σκελετού και της αθηροσκλήρωσης.¹⁹ Μέσω διάφορων μηχανισμών, καθώς το ασβέστιο αφήνει τα οστά στη διαδικασία της οστεοπόρωσης, χτίζεται αντ 'αυτού σε τοιχώματα αιμοφόρων αγγείων, οδηγώντας σε επικίνδυνες αποθέσεις ασβεστούχου πλάκας.^20,21 Αυτές οι αποθέσεις μπορούν να διαρραγούν προκαλώντας άμεσο αρτηριακό αποκλεισμό και προκαλώντας ξαφνική καρδιακή προσβολή ή καταστροφικό εγκεφαλικό επεισόδιο.

Αυτή η στενή αλληλεξάρτηση μεταξύ της υγείας των οστών και της συνολικής υγείας του σώματος έχει εντείνει την επιστημονική σημασία για τον προσδιορισμό των διατροφικών στρατηγικών για τη βελτιστοποίηση της υγείας και της δύναμης των οστών.¹

Οι περισσότεροι γιατροί δεν γνωρίζουν αυτά τα νέα ευρήματα. Και οι περισσότεροι Αμερικανοί, συμπεριλαμβανομένων πολλών ατόμων με συνείδηση της υγείας, δεν παίρνουν αρκετά από τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζονται για να στηρίξουν υγιή οστά. Η κατάλληλη διατροφή των οστών εξαρτάται από την ακόλουθη ομάδα θρεπτικών συστατικών που συνεργάζονται για τη βελτιστοποίηση της σκελετικής υγείας και την αποφυγή πολλαπλών ασθενειών γήρανσης.^22-24

Ασβέστιο

Calcium Το ασβέστιο αντιστοιχεί στο 1-2% του σωματικού βάρους του ενήλικα, με περισσότερο από το 99% του συνολικού ασβεστίου του σώματος που βρίσκεται στα δόντια και στα οστά.²⁵ Το υπόλοιπο 1% χρησιμοποιείται στους ηλεκτρικά ενεργούς ιστούς μας, όπως το νεύρο και οι μύες, ζωτικό σηματοδοτικό ρόλο. Έτσι, ο σκελετός είναι η μόνη αποθήκη του οργανισμού του ασβεστίου που χρειαζόμαστε για να διατηρήσουμε την ίδια τη ζωή, όμως με την ηλικία βλέπουμε μια προοδευτική μείωση της ποσότητας ασβεστίου στα οστά μας.²⁵ Η κατανάλωση μιας εύκολα απορροφούμενης μορφής ασβεστίου είναι απαραίτητη για την αποκατάσταση του αποθέματος της δεξαμενής - αλλά πολλοί άνθρωποι δεν καταναλώνουν επαρκείς ποσότητες ασβεστίου.²⁵

Το γενικό ιατρικό ίδρυμα αρνείται πεισματικά την αξία της συμπλήρωσης ασβεστίου για χρόνια, υποστηρίζοντας ότι οι μελέτες σε ανθρώπους κάτω από ελεγχόμενες συνθήκες ήταν ασαφείς.²⁶ Ωστόσο, μια πιο προσεκτική και λεπτομερής ανασκόπηση πρόσφατων μελετών αποκαλύπτει ελαττώματα στα συμπεράσματά τους. Πιο συγκεκριμένα, σε μελέτες εξωτερικών ασθενών, η προσκόλληση των ασθενών στο σχήμα συμπλήρωσης ήταν γενικά φτωχή - με άλλα λόγια, οι συμμετέχοντες δεν λαμβάνουν πραγματικά τις δόσεις ασβεστίου που οι ερευνητές θεωρούσαν ότι ήταν.²⁶ Μια πρόσφατη επανεξέταση πέντε από αυτές τις ελλιπείς μελέτες έδειξε ότι οι ασθενείς που έλαβαν τις απαιτούμενες δόσεις συμπληρωμάτων είχαν πράγματι σημαντική μείωση του κινδύνου θραύσης της οστεοπόρωσης.²⁶ Οι μελέτες που αποσκοπούσαν στη βελτιστοποίηση της προσκόλλησης των ασθενών σε συμπληρωματικά σχήματα έδειξαν επίσης βελτιωμένη υγεία των οστών και μειωμένο κίνδυνο κατάγματος.^2,2,27,28

Δεν είναι όλα όμοια με ασβέστιο. Το μηλικό δι-ασβέστιο είναι μια ιδιαίτερα πλούσια πηγή στοιχειακού ασβεστίου, καθώς αποτελείται από δύο μόρια ασβεστίου συνδεδεμένα σε κάθε μόριο μηλικού οξέος. Σε μια μελέτη απορρόφησης ασβεστίου στους ανθρώπους, το μηλικό ασβέστιο έδειξε τη μεγαλύτερη διάρκεια ημίσειας ζωής και μεγαλύτερη βιοδιαθεσιμότητα, σε σύγκριση με αρκετές άλλες μορφές ασβεστίου.²⁹ Το δις-γλυκινικό ασβέστιο αποτελείται από ασβέστιο χηλικοποιημένο στο αμινοξύ γλυκίνη, το οποίο του επιτρέπει να είναι εύκολα απορροφάται και χρησιμοποιείται από το σώμα. Τόσο το μηλικό δι-ασβέστιο όσο και το δις-γλυκινικό ασβέστιο είναι εύκολα αφομοιωμένα, καλά ανεκτά και αποτελεσματικά στη βελτίωση της οστικής πυκνότητας, ένα σημαντικό μέτρο της οστικής υγείας.³⁰ Αυτά τα ορυκτά σκευάσματα αντιπροσωπεύουν εξαιρετικές μορφές ασβεστίου για εκείνους που επιδιώκουν να βελτιστοποιήσουν την υγεία των οστών τους.

Συνιστώνται καθημερινές δόσεις κατά μέσο όρο 1.000 mg για ενήλικες. Για τις μεγαλύτερες γυναίκες, η σύσταση είναι 1.200 mg ημερησίως.³¹ Οι υψηλότερες δόσεις δεν παρέχουν πρόσθετο όφελος και οι δόσεις μεγαλύτερες από 3.000 mg ανά ημέρα μπορεί να σχετίζονται με πέτρες στα νεφρά και άλλες ανεπιθύμητες εκβάσεις.³²

Τι πρέπει να ξέρετε: Η σχέση μεταξύ της υγείας των οστών και της συνολικής υγείας

Σχεδόν οι μισοί Αμερικανοί άνω των 50 θα υποφέρουν από οστεοπόρωση έως το έτος 2020.
Η οστεοπόρωση είναι μόνο μια από τις συνέπειες της ανεπαρκούς διατροφής των οστών.
Οι ιατρικοί ερευνητές ανακάλυψαν πρόσφατα οριστικούς δεσμούς μεταξύ της υγείας των οστών και της υγείας σε όλο το σύστημα.
Η πιο πρόσφατη έρευνα αποκαλύπτει ότι τα αδύναμα οστά συμβάλλουν στην αύξηση της λιπώδους μάζας, στη μειωμένη ευαισθησία στην ινσουλίνη, στη φλεγμονή και στον μεγαλύτερο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου.
Ενώ τα πιο ώριμα άτομα γνωρίζουν τη σημασία του ασβεστίου για υγιή οστά, πολλοί παραμένουν απείρως από την κρίσιμη ανάγκη για βιταμίνη D3, βιταμίνη Κ, μαγνήσιο, κάλιο και βόριο.

Βιταμίνη D3

Vitamin D3 Προκειμένου να απορροφηθεί το ασβέστιο από τη διατροφή ή από συμπληρώματα, το ανθρώπινο σώμα απαιτεί βιταμίνη D. Για χρόνια πιστεύουμε ότι η προώθηση της απορρόφησης ασβεστίου από την εντερική οδό ήταν η κύρια λειτουργία της βιταμίνης D.³³ Αλλά κατά την τελευταία δεκαετία υπήρξε έκρηξη επιστημονικών ανακαλύψεων σχετικά με τους πολλαπλούς ρόλους της βιταμίνης D σε όλο το σώμα.³⁴ Αναγνωρίζουμε τώρα ότι η βιταμίνη D λειτουργεί ως ορμόνη με υποδοχείς που βρίσκονται σε τουλάχιστον 35 διαφορετικούς τύπους ιστών.^34,35 Αυτό σημαίνει ότι η συνολική απαίτηση του σώματος για βιταμίνη D είναι πολύ μεγαλύτερη από ό, τι αρχικά συνειδητοποιήσαμε.^33,36

Όσον αφορά την υγεία των οστών, η βιταμίνη D όχι μόνο προάγει την απορρόφηση του ασβεστίου αλλά και την κατάλληλη απόθεσή της στον οστικό ιστό, όπου βοηθά στη διατήρηση της βασικής λειτουργίας του σκελετού ως ικριώματος και προστατευτικό των μαλακών ιστών.³⁷ Σε άλλη θέση του σώματος, να μειώσουν την καρδιακή λειτουργία, να βελτιώσουν την απόδοση του εγκεφάλου και του νευρικού ιστού και ακόμη και να προλάβουν τον καρκίνο ρυθμίζοντας τον κύκλο της κυτταρικής αντιγραφής.^34,38,39 Αντίστροφα, η ανεπάρκεια της βιταμίνης D σχετίζεται όχι μόνο με την ανεπάρκεια της βιταμίνης D, ασθένειες των οστών, αλλά και καρδιαγγειακές παθήσεις, το μεταβολικό σύνδρομο, ο καρκίνος, η καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος και οι αυτοάνοσες καταστάσεις όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας, ο λύκος και η φλεγμονώδης νόσος των εντέρων.^37,39-42

Παρά το ανανεωμένο επιστημονικό ενδιαφέρον για την επίδραση της βιταμίνης D στην ανθρώπινη υγεία, ο επιπολασμός της έλλειψης βιταμίνης D παραμένει υψηλός.⁴³ Η βιταμίνη D3 (χοληκαλσιφερόλη) συντίθεται στο δέρμα από την έκθεση στο ηλιακό φως και στη συνέχεια μετατρέπεται στην ενεργή μορφή, 1,25-διυδροξυβιταμίνη D (καλσιτριόλη), από το ήπαρ και τα νεφρά.³⁷ Αλλά ακόμη και στην ηλιόλουστη Νότια Καλιφόρνια, όπου κάποιος θα περίμενε τους περισσότερους ανθρώπους να έχουν επαρκή επίπεδα βιταμίνης D, σχεδόν το 20% των ατόμων σε μία μελέτη είχε χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D3 στο αίμα τους.⁴⁴λιγότερες περιοχές που εκτίθενται στον ήλιο, έχουν τεκμηριωθεί ποσοστά ανεπάρκειας άνω του 50%.^35,45

Και θυμηθείτε ότι η «ανεπάρκεια» σημαίνει υπερβολικά χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D. Σε ηλικιωμένα άτομα που δεν λαμβάνουν τουλάχιστον 5.000 IU ημερησίως βιταμίνης D, περίπου το 85% έχει ανεπαρκή ή «βέλτιστα» επίπεδα βιταμίνης D στο αίμα (μετρούμενη ως 25-υδροξυβιταμίνη D) .⁴⁶

Ο συνδυασμός των αυξημένων γνώσεών μας σχετικά με τη σημασία της βιταμίνης D σε ολόκληρο το σώμα και τη γενικευμένη έλλειψη επαρκών επιπέδων οδήγησε σε μια ταχέως αυξανόμενη διεθνή έκκληση για αυξημένη πρόσληψη βιταμίνης D.^33,45,47

Πολλοί ειδικοί στον τομέα συνιστούν τη συμπλήρωση με δόσεις 2.000-10.000 IU ημερησίως προκειμένου να επιτευχθεί η βέλτιστη κατάσταση ολικής βιταμίνης D για βέλτιστη σκελετική, καρδιαγγειακή, νευρολογική, ανοσολογική και μεταβολική υγεία.^45,48-50

Μαγνήσιο

Magnesium Ενώ το ασβέστιο και η βιταμίνη D έχουν θεωρηθεί ως οι βασικοί άξονες της οστικής διατροφής και της πρόληψης της οστεοπόρωσης, αρκετά άλλα μέταλλα είναι επίσης απαραίτητα για την καλή υγεία των οστών.^51,52 Το μαγνήσιο είναι ένα στοιχείο που συμμετέχει σε περισσότερες από 300 βασικές μεταβολικές αντιδράσεις. Το μαγνήσιο είναι επίσης ζωτικής σημασίας για τη λειτουργία των ανθρώπινων νεύρων και των μυϊκών κυττάρων. Το πλήρες μισό έως τα δύο τρίτα του συνολικού σωματικού περιεχομένου του μαγνησίου αποθηκεύεται στα οστά - ένα άλλο παράδειγμα του σημαντικού ρόλου του σκελετού ως δεξαμενή για σημαντικά ανόργανα στοιχεία.^53,54 Ενώ τα επίπεδα μαγνησίου στο αίμα παραμένουν ουσιαστικά σταθερά καθ 'όλη τη διάρκεια ζωής, η περιεκτικότητα μειώνεται με τη γήρανση, με αποτέλεσμα την εξάντληση των σκελετικών αποθεμάτων.⁵⁵ Ως εκ τούτου, η ανεπάρκεια μαγνησίου είναι συχνή στους μεγαλύτερους ενήλικες, οι οποίοι συνήθως καταναλώνουν ανεπαρκείς ποσότητες τροφών πλούσιων σε μαγνήσιο και των οποίων η φυσιολογία μπορεί να συμβάλει σε αυξημένες απώλειες του στοιχείου από τον οργανισμό.⁵⁵

Η έλλειψη μαγνησίου αποτελεί παράγοντα κινδύνου για την οστεοπόρωση και συνδέεται επίσης με έναν μακρύ κατάλογο άλλων χρόνιων παθήσεων, πολλά από τα οποία σχετίζονται με την ηλικία. Αυτές περιλαμβάνουν ουσιαστικά όλες τις μορφές καρδιαγγειακής νόσου, αντίσταση στην ινσουλίνη και διαβήτη, διαταραχές των λιπιδίων, αυξημένη φλεγμονή και οξειδωτικό στρες, άσθμα, χρόνια κόπωση και κατάθλιψη.⁵⁵

Η άφθονη κατανάλωση μαγνησίου αποτελεί σημαντικό μέρος της καλής διατροφής των οστών. Οι υψηλότερες διαιτητικές προσλήψεις συνδέονται με την υψηλότερη οστική πυκνότητα.^53,54,56,57 Ενώ οι μηχανισμοί αυτού του αποτελέσματος δεν είναι απολύτως σαφείς, είναι γνωστό ότι το μαγνήσιο υποστηρίζει ένα περισσότερο αλκαλικό περιβάλλον στα οστά και άλλους ιστούς, πράγμα που βοηθά στη μείωση του ασβεστίου απώλειες στα ούρα.^51,56 Το μαγνήσιο μειώνει επίσης τους δείκτες υπερβολικής οστικής κυκλοφορίας, βοηθώντας τα οστά να διατηρήσουν τη ζωτική τους μάζα.⁵⁸

Η αύξηση της πρόσληψης μαγνησίου βελτιώνει την οστική πυκνότητα και την αντοχή των οστών τόσο σε μελέτες σε ζώα όσο και σε ανθρώπους.^57,59 Αντίστροφα, η έλλειψη μαγνησίου μπορεί να επηρεάσει τα ευεργετικά αποτελέσματα των συμπληρωμάτων ασβεστίου. Σε αρουραίους με ανεπάρκεια μαγνησίου, τα συμπληρώματα ασβεστίου κατέστειλαν τον σχηματισμό οστού, ένα ανησυχητικό εύρημα.⁶⁰ Η μελέτη αυτή χρησιμεύει ως σημαντική υπενθύμιση της σπουδαιότητας της περιεκτικής οστικής διατροφής που περιλαμβάνει περισσότερο από απλά το ασβέστιο και τη βιταμίνη D.⁵¹ Ταυτόχρονα, η αύξηση της πρόσληψης ασβεστίου και μαγνησίου βοηθά στην προώθηση μια ευνοϊκή αλλαγή στις κυτοκίνες που μπορούν να προάγουν τον σχηματισμό οστού.⁶¹

Βιταμίνη Κ2 - Εξαιρετική διατροφή για βέλτιστη υγεία των οστών

Vitamin K2 — Extra Nutrition for Optimal Bone Health Η προσοχή στη σημασία της βιταμίνης K2 στην υποστήριξη της υγείας των οστών έχει αυξηθεί κατά την τελευταία δεκαετία. Λειτουργεί παράλληλα με τη βιταμίνη D3 για να διατηρεί το ασβέστιο στα οστά όπου ανήκει και εκτός αρτηριακών τοιχωμάτων όπου δεν το κάνει.^67,68 Η βιταμίνη K2 μειώνει την παραγωγή κυττάρων που απορροφούν τα οστά (οστεοκλάστες) και προάγει την ανάπτυξη κυττάρων που σχηματίζουν οστά (οστεοβλάστες). ^69,70 Η βιταμίνη Κ2 απαιτείται για την παραγωγή μίας μικρής οικογένειας πρωτεϊνών που περιλαμβάνουν τις πρωτεΐνες μήτρας οστών και την ουσιώδη οστεοπαραγωγική ορμόνη που ονομάζεται οστεοκαλσίνη.^35,71

Οι υγιείς πρωτεΐνες μήτρας οστών διατηρούνται στενά στο ασβέστιο και διατηρούν την ακεραιότητα και τη δύναμη του οστού, μειώνοντας τον κίνδυνο οστεοπόρωσης. Και η άφθονη παροχή οστεοκαλσίνης αυξάνει άμεσα την ευαισθησία στην ινσουλίνη, μειώνει τη συσσώρευση λίπους και συνδέεται με τα χαμηλότερα επίπεδα λεπτίνης, μιας ορμόνης που παράγεται με λίπος και εμπλέκεται στο μεταβολικό σύνδρομο.^13,18

Η βιταμίνη Κ2 αυξάνει την παραγωγή οστεοκαλσίνης και βελτιώνει την οστική πυκνότητα και μπορεί να προστατεύει από τον κίνδυνο κατάγματος.^72-76

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Εάν παίρνετε οποιαδήποτε μορφή του αντιπηκτικού φαρμάκου Coumadin® (βαρφαρίνη), συμβουλευτείτε τον γιατρό σας πριν αυξήσετε την πρόσληψη βιταμίνης Κ. Ενώ μεγάλες ποσότητες βιταμίνης Κ μπορεί να μειώσουν την αποτελεσματικότητα της φαρμακευτικής αγωγής, η χαμηλή δόση βιταμίνης Κ (100 mcg / ημέρα) μπορεί να αυξήσει τη σταθερότητα της αντιπηκτικής θεραπείας, όπως μετράται από λιγότερες διακυμάνσεις στις τιμές της διεθνής κανονικοποιημένης αναλογίας (INR)

Κάλιο

Potassium Το κάλιο είναι ένα από τα κυρίαρχα ιόντα στο ανθρώπινο σώμα και είναι απαραίτητο για τη διατήρηση της υγείας σε κυτταρικό επίπεδο. Ακόμη και προφανώς μικρές διαταραχές του καλίου μπορούν να προκαλέσουν σημαντικές καρδιαγγειακές διαταραχές. Οι Αμερικανοί καταναλώνουν κατά μέσο όρο μόνο 2.600 mg καλιού ημερησίως, σε σύγκριση με τα 4.700 mg που συνιστώνται από το Κέντρο Διατροφής και Προώθησης του USDA.62 Οι ηλικιωμένοι έχουν ουσιαστικά αυξημένο κίνδυνο να έχουν χαμηλά επίπεδα καλίου, εν μέρει λόγω της χαμηλότερης διατροφικής κατανάλωσης πλούσια σε κάλιο φρούτα και λαχανικά και επίσης λόγω των παρενεργειών πολλών κοινών φαρμάκων, όπως ορισμένα διουρητικά όπως το φουροσεμίδη, τα θειαζίδια όπως το υδροχλωροθειαζίδιο, τα φάρμακα για το άσθμα όπως οι συσκευές εισπνοής αλβουτερόλης και φάρμακο για τη χημειοθεραπεία του καρκίνου σισπλατίνη.^63,64

Το κάλιο συμβάλλει στη διατήρηση ενός περισσότερο αλκαλικού ή μη όξινου ιστικού περιβάλλοντος, το οποίο ωφελεί την υγεία των οστών μειώνοντας τις απώλειες ασβεστίου στα ούρα. Τα άτομα με υψηλότερη πρόσληψη καλίου έχουν υψηλότερη οστική πυκνότητα, μειώνοντας τον κίνδυνο οστεοπόρωσης και πιθανώς μεταβαλλόμενα κατάγματα.^56,65 Μελέτες σε πειραματόζωα δείχνουν ότι η αύξηση της πρόσληψης καλίου σε συνδυασμό με την άσκηση βελτιώνει τόσο την οστική πυκνότητα όσο και την οστική αντοχή.⁶⁶ Μια μέτρια ποσότητα του καλίου, συνεπώς, είναι μια σοφή προσθήκη σε ένα σχήμα οστικής υγείας.

Βόριο

Boron Το βόριο είναι ένα ιχνοστοιχείο που είναι απαραίτητο για τα υγιή οστά, καθώς υποστηρίζει τις λειτουργίες του ασβεστίου, του μαγνησίου και της βιταμίνης D.^79-82 Σε μια αποκαλυπτική μελέτη, οι μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες κατανάλωναν δίαιτα με έλλειψη βορίου για 17 εβδομάδες, ακολουθούμενες από 7 εβδομάδες κατανάλωση βορίου. Ενώ στην δίαιτα με ανεπάρκεια βόριου, οι γυναίκες έδειξαν αυξημένη απώλεια ασβεστίου και μαγνησίου στα ούρα. Όταν το βόριο εισήχθη εκ νέου στη διατροφή του, η ουρική απώλεια ασβεστίου και μαγνησίου μειώθηκε και οι ορμόνες που συνδέονται με την υγιή οστική μάζα αυξήθηκαν. Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι το βόριο είναι κρίσιμο για τη διατήρηση των βέλτιστων αποθεμάτων του σώματος του ασβεστίου και του μαγνησίου.⁸¹

Οι σύγχρονες διατροφικές συνήθειες καθιστούν δύσκολη την απόκτηση επαρκών ποσοτήτων βορίου από την τυπική διατροφή. Οι επιστήμονες ανακάλυψαν μια φυτική μορφή του βορίου που ονομάζεται φρουκτοβορικό ασβέστιο. Βρίσκεται φυσικά σε φρούτα, λαχανικά και άλλα τρόφιμα, αυτή η μορφή βορίου είναι εξαιρετικά σταθερή και βιοδιαθέσιμη και μπορεί να προσφέρει αντιοξειδωτικές δυνατότητες εκτός από τα οφέλη για την ανάπτυξη των οστών.^83,84

Περίληψη

Εάν οι τρέχουσες τάσεις υγείας συνεχίσουν, σχεδόν οι μισοί Αμερικανοί άνω των 50 θα υποφέρουν από οστεοπόρωση έως το έτος 2020. Η οστεοπόρωση είναι μόνο μια από τις συνέπειες της ανεπαρκούς διατροφής των οστών. Νέα έρευνα αποκαλύπτει ότι τα αδύναμα οστά συμβάλλουν στην αύξηση της λιπώδους μάζας, στη μειωμένη ευαισθησία στην ινσουλίνη, στη φλεγμονή και στον μεγαλύτερο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου, μεταξύ άλλων καταστάσεων. Ενώ τα πιο ώριμα άτομα γνωρίζουν ότι χρειάζονται ασβέστιο για υγιή οστά, πολλοί παραμένουν απείρως από την κρίσιμη ανάγκη για βιταμίνη D3, βιταμίνη Κ, μαγνήσιο, κάλιο και βόριο.

Ως αποτέλεσμα, σχεδόν οι μισοί ηλικιωμένοι Αμερικανοί δεν έχουν αρκετά θρεπτικά συστατικά που προάγουν την υγεία των οστών.

Υλικό που χρησιμοποιείται με την άδεια Life Extension. Ολα τα δικαιώματα διατηρούνται.

+ Βιβλιογραφία

1. Clemens TL, Karsenty G. The osteoblast: An insulin target cell controlling glucose homeostasis. J Bone Miner Res. 2011 Apr;26(4):677-80.2. Kim YS, Paik IY, Rhie YJ, Suh SH. Integrative physiology: defined novel metabolic roles of osteocalcin. J Korean Med Sci. 2010 Jul;25(7):985-91.3. Confavreux CB. Bone: from a reservoir of minerals to a regulator of energy metabolism. Kidney Int Suppl. 2011 Apr (121):S14-9.4. Available at: http://emedicine.medscape.com/article/1254517-overview. Accessed May 13, 2011.5. US Department of Health and Human Services. Office of the Surgeon General. “Bone Health and Osteoporosis: A Report of the Surgeon General.” October 14, 2004.

6. Grabowski P. Physiology of bone. Endocr Dev. 2009;16:32-48.

7. Simon LS. Osteoporosis. Clin Geriatr Med. 2005 Aug;21(3):603-29, viii.

8. London G, Coyne D, Hruska K, Malluche HH, Martin KJ. The new kidney disease: improving global outcomes (KDIGO) guidelines – expert clinical focus on bone and vascular calcification. Clin Nephrol. 2010 Dec;74(6):423-32.

9. Hinoi E. Control of bone remodeling by nervous system. Regulation of glucose metabolism by skeleton. Tangent point with nervous system. Clin Calcium. 2010 Dec;20(12):1814-9.

10. Wolf G. Energy regulation by the skeleton. Nutr Rev. 2008 Apr;66(4):229-33.

11. Ferron M, Wei J, Yoshizawa T, et al. Insulin signaling in osteoblasts integrates bone remodeling and energy metabolism. Cell. 2010 Jul 23;142(2):296-308.

12. Ferron M, McKee MD, Levine RL, Ducy P, Karsenty G. Intermittent injections of osteocalcin improve glucose metabolism and prevent type 2 diabetes in mice. Bone. 2011 Apr 29.

13. Gravenstein KS, Napora JK, Short RG, et al. Cross-sectional evidence of a signaling pathway from bone homeostasis to glucose metabolism. J Clin Endocrinol Metab. 2011 Mar 9.

14. Enriori PJ, Evans AE, Sinnayah P, Cowley MA. Leptin resistance and obesity. Obesity (Silver Spring). 2006 Aug;14 Suppl 5:254S-258S.

15. Wannamethee SG, Tchernova J, Whincup P, et al. Plasma leptin: associations with metabolic, inflammatory and haemostatic risk factors for cardiovascular disease. Atherosclerosis. 2007 Apr;191(2):418-26.

16. Henriksen JH, Holst JJ, Moller S, Andersen UB, Bendtsen F, Jensen G. Elevated circulating leptin levels in arterial hypertension: relationship to arteriovenous overflow and extraction of leptin. Clin Sci (Lond). 2000 Dec;99(6):527-34.

17. Soderberg S, Stegmayr B, Ahlbeck-Glader C, Slunga-Birgander L, Ahren B, Olsson T. High leptin levels are associated with stroke. Cerebrovasc Dis. 2003;15(1-2):63-9.

18. Ducy P. The role of osteocalcin in the endocrine cross-talk between bone remodelling and energy metabolism. Diabetologia. 2011Jun;54(6):1291-7.

19. Vermeer C, Theuwissen E. Vitamin K, osteoporosis and degenerative diseases of ageing. Menopause Int. 2011 Mar;17(1):19-23.

20. Demer LL, Tintut Y. Mechanisms linking osteoporosis with cardiovascular calcification. Curr Osteoporos Rep. 2009 Jul;7(2):42-6.

21. Hjortnaes J, Butcher J, Figueiredo JL, et al. Arterial and aortic valve calcification inversely correlates with osteoporotic bone remodelling: a role for inflammation. Eur Heart J. 2010 Aug;31(16):1975-84.

22. Kaats GR, Preuss HG, Croft HA, Keith SC, Keith PL. A comparative effectiveness study of bone density changes in women over 40 following three bone health plans containing variations of the same novel plant-sourced calcium. Int J Med Sci. 2011;8(3):180-91.

23. Kim MH, Yeon JY, Choi MK, Bae YJ. Evaluation of magnesium intake and its relation with bone quality in healthy young Korean women. Biol Trace Elem Res. 2011 Apr 5.

24. Palacios C. The role of nutrients in bone health, from A to Z. Crit Rev Food Sci Nutr. 2006;46(8):621-8.

25. Cashman KD. Calcium intake, calcium bioavailability and bone health. Br J Nutr. 2002 May;87 Suppl 2:S169-77.

26. Spangler M, Phillips BB, Ross MB, Moores KG. Calcium supplementation in postmenopausal women to reduce the risk of osteoporotic fractures. Am J Health Syst Pharm. 2011 Feb 15;68(4):309-18.

27. Lips P, Bouillon R, van Schoor NM, et al. Reducing fracture risk with calcium and vitamin D. Clin Endocrinol (Oxf). 2010 Sep;73(3):277-85.

28. Ferrar L, van der Hee RM, Berry M, et al. Effects of calcium-fortified ice cream on markers of bone health. Osteoporos Int. 2010 Dec 18.

29. Chaturvedi P, Mukherjee R, McCorquodale M, Crawley D, Ashmead S, Guthrie N. Comparison of calcium absorption from various calcium-containing products in healthy human adults: a bioavailability study. FASEB J. 2006 Mar;20(Meeting Abstract Supplement):A1063.

30. Patrick L. Comparative absorption of calcium sources and calcium citrate malate for the prevention of osteoporosis. Altern Med Rev. 1999 Apr;4(2):74-85.

31. Available at: http://lpi.oregonstate.edu/infocenter/minerals/calcium/. Accessed May 12, 2011.

32. Ross AC, Manson JE, Abrams SA, et al. The 2011 dietary reference intakes for calcium and vitamin d: what dietetics practitioners need to know. J Am Diet Assoc. 2011 Apr;111(4):524-7.

33. Norman AW, Bouillon R. Vitamin D nutritional policy needs a vision for the future. Exp Biol Med (Maywood). 2010 Sep;235(9):1034-45.

34. Bacchetta J, Ranchin B, Dubourg L, Cochat P. Vitamin D revisited: a cornerstone of health? Arch Pediatr. 2010 Dec;17(12):1687-95.

35. Kidd PM. Vitamins D and K as pleiotropic nutrients: clinical importance to the skeletal and cardiovascular systems and preliminary evidence for synergy. Altern Med Rev. 2010 Sep;15(3):199-222.

36. Verhave G, Siegert CE. Role of vitamin D in cardiovascular disease. Neth J Med. 2010 Mar;68(3):113-8.

37. Querales MI, Cruces ME, Rojas S, Sanchez L. Association between vitamin D deficiency and metabolic syndrome. Rev Med Chil. 2010 Oct;138(10):1312-8.

38. Petchey WG, Hickman IJ, Duncan E, et al. The role of 25-hydroxyvitamin D deficiency in promoting insulin resistance and inflammation in patients with chronic kidney disease: a randomised controlled trial. BMC Nephrol. 2009;10:41.

39. Guillot X, Semerano L, Saidenberg-Kermanac’h N, Falgarone G, Boissier MC. Vitamin D and inflammation. Joint Bone Spine. 2010 Dec;77(6):552-7.

40. Edlich RF, Mason SS, Reddig JS, Gubler K, Long Iii WB. Revolutionary advances in the diagnosis of vitamin D deficiency. J Environ Pathol Toxicol Oncol. 2010;29(2):85-9.

41. Grant WB, Schwalfenberg GK, Genuis SJ, Whiting SJ. An estimate of the economic burden and premature deaths due to vitamin D deficiency in Canada. Mol Nutr Food Res. 2010 Aug;54(8):1172-81.

42. Jorde R, Sneve M, Hutchinson M, Emaus N, Figenschau Y, Grimnes G. Tracking of serum 25-hydroxyvitamin D levels during 14 years in a population-based study and during 12 months in an intervention study. Am J Epidemiol. 2010 Apr 15;171(8):903-8.

43. Pilz S, Tomaschitz A, Drechsler C, Dekker JM, Marz W. Vitamin D deficiency and myocardial diseases. Mol Nutr Food Res. 2010 Aug;54(8):1103-13.

44. Horani M, Dror A, Holland D, Caporaso F, Sumida KD, Frisch F. Prevalence of Vitamin D(3) Deficiency in Orange County Residents. J Community Health. 2011 Feb 13.

45. Holick MF. Vitamin D: evolutionary, physiological and health perspectives. Curr Drug Targets. 2011 Jan;12(1):4-18.

46. Faloon W. Startling findings about vitamin D levels in Life Extension® members. Life Extension Magazine®. 2010 Jan;16(1):7-14.

47. Wei MY, Giovannucci EL. Vitamin D and multiple health outcomes in the Harvard cohorts. Mol Nutr Food Res. 2010 Aug;54(8):1114-26.

48. Vieth R. Vitamin D supplementation, 25-hydroxyvitamin D concentrations, and safety. Am J Clin Nutr. 1999 May;69(5):842-56.

49. Vieth R. Vitamin D toxicity, policy, and science. J Bone Miner Res. 2007 Dec;22 Suppl 2:V64-8.

50. Garland CF, French CB, Baggerly LL, Heaney RP. Vitamin D supplement doses and serum 25-hydroxyvitamin D in the range associated with cancer prevention. Anticancer Res. 2011 Feb;31(2):607-11.

51. Kitchin B, Morgan SL. Not just calcium and vitamin D: other nutritional considerations in osteoporosis. Curr Rheumatol Rep. 2007 Apr;9(1):85-92.

52. Tucker KL. Osteoporosis prevention and nutrition. Curr Osteoporos Rep. 2009 Dec;7(4):111-7.

53. Martini LA. Magnesium supplementation and bone turnover. Nutr Rev. 1999 Jul;57(7):227-9.

54. Matsuzaki H. Prevention of osteoporosis by foods and dietary supplements. Magnesium and bone metabolism. Clin Calcium. 2006 Oct;16(10):1655-60.

55. Barbagallo M, Belvedere M, Dominguez LJ. Magnesium homeostasis and aging. Magnes Res. 2009 Dec;22(4):235-46.

56. Tucker KL, Hannan MT, Chen H, Cupples LA, Wilson PW, Kiel DP. Potassium, magnesium, and fruit and vegetable intakes are associated with greater bone mineral density in elderly men and women. Am J Clin Nutr. 1999 Apr;69(4):727-36.

57. Ryder KM, Shorr RI, Bush AJ, et al. Magnesium intake from food and supplements is associated with bone mineral density in healthy older white subjects. J Am Geriatr Soc. 2005 Nov;53(11):1875-80.

58. Aydin H, Deyneli O, Yavuz D, et al. Short-term oral magnesium supplementation suppresses bone turnover in postmenopausal osteoporotic women. Biol Trace Elem Res. 2010 Feb;133(2):136-43.

59. Toba Y, Kajita Y, Masuyama R, Takada Y, Suzuki K, Aoe S. Dietary magnesium supplementation affects bone metabolism and dynamic strength of bone in ovariectomized rats. J Nutr. 2000 Feb;130(2):216-20.

60. Matsuzaki H, Miwa M. Dietary calcium supplementation suppresses bone formation in magnesium-deficient rats. Int J Vitam Nutr Res. 2006 May;76(3):111-6.

61. Bae YJ, Kim MH. Calcium and Magnesium Supplementation Improves Serum OPG/RANKL in Calcium-Deficient Ovariectomized Rats. Calcif Tissue Int. 2010 Oct;87(4):365-72.

62. Available at: http://www.therapeuticsdaily.com/news/article.cfm?contenttype=sentryarticleandamp;contentvalue=1989790andamp;channelID=26. Accessed May 13, 2011.

63. Luckey AE, Parsa CJ. Fluid and electrolytes in the aged. Arch Surg. 2003 Oct;138(10):1055-60.

64. Passare G, Viitanen M, Torring O, Winblad B, Fastbom J. Sodium and potassium disturbances in the elderly : prevalence and association with drug use. Clin Drug Investig. 2004;24(9):535-44.

65. McCarty MF. Rationale for a novel nutraceutical complex ‘K-water’: potassium taurine bicarbonate (PTB). Med Hypotheses. 2006;67(1):65-70.

66. Rico H, Aznar L, Hernandez ER, et al. Effects of potassium bicarbonate supplementation on axial and peripheral bone mass in rats on strenuous treadmill training exercise. Calcif Tissue Int. 1999 Sep;65(3):242-5.

67. Wallin R, Schurgers L, Wajih N. Effects of the blood coagulation vitamin K as an inhibitor of arterial calcification. Thromb Res. 2008;122(3):411-7.

68. Fodor D, Albu A, Poanta L, Porojan M. Vitamin K and vascular calcifications. Acta Physiol Hung. 2010 Sep;97(3):256-66.

69. Yamaguchi M, Uchiyama S, Tsukamoto Y. Inhibitory effect of menaquinone-7 (vitamin K2) on the bone-resorbing factors-induced bone resorption in elderly female rat femoral tissues in vitro. Mol Cell Biochem. 2003 Mar;245(1-2):115-20.

70. Yamaguchi M, Weitzmann MN. Vitamin K2 stimulates osteoblastogenesis and suppresses osteoclastogenesis by suppressing NF-kappaB activation. Int J Mol Med. 2011 Jan;27(1):3-14.

71. Takemura H. Prevention of osteoporosis by foods and dietary supplements. “Kinnotsubu honegenki”: a fermented soybean (natto) with reinforced vitamin K2 (menaquinone-7). Clin Calcium. 2006 Oct;16(10):1715-22.

72. Tsukamoto Y. Studies on action of menaquinone-7 in regulation of bone metabolism and its preventive role of osteoporosis. Biofactors. 2004;22(1-4):5-19.

73. van Summeren MJ, Braam LA, Lilien MR, Schurgers LJ, Kuis W, Vermeer C. The effect of menaquinone-7 (vitamin K2) supplementation on osteocalcin carboxylation in healthy prepubertal children. Br J Nutr. 2009 Oct;102(8):1171-8.

74. Forli L, Bollerslev J, Simonsen S, et al. Dietary vitamin K2 supplement improves bone status after lung and heart transplantation. Transplantation. 2010 Feb 27;89(4):458-64.

75. Inoue T, Fujita T, Kishimoto H, et al. Randomized controlled study on the prevention of osteoporotic fractures (OF study): a phase IV clinical study of 15-mg menatetrenone capsules. J Bone Miner Metab. 2009;27(1):66-75.

76. Shea MK, Booth SL. Update on the role of vitamin K in skeletal health. Nutr Rev. 2008 Oct;66(10):549-57

77. Reese AM, Farnett LE, Lyons RM, Patel B, Morgan L, Bussey HI. Low-dose vitamin K to augment anticoagulation control. Pharmacotherapy. 2005 Dec;25(12):1746-51.

78. Lurie Y, Loebstein R, Kurnik D, Almog S, Halkin H. Warfarin and vitamin K intake in the era of pharmacogenetics. Br J Clin Pharmacol. 2010 Aug;70(2):164-70.

79. Schaafsma A, de Vries PJ, Saris WH. Delay of natural bone loss by higher intakes of specific minerals and vitamins. Crit Rev Food Sci Nutr. 2001 May;41(4):225-49.

80. Miggiano GA, Gagliardi L. Diet, nutrition and bone health. Clin Ter. 2005 Jan-Apr;156(1-2):47-56.

81. Nielsen FH, Hunt CD, Mullen LM, Hunt JR. Effect of dietary boron on mineral, estrogen,and testosterone metabolism in postmenopausal women. FASEB J. 1987 Nov;1(5):394-7.

82. Hegsted M, Keenan MJ, Siver F, Wozniak P. Effect of boron on vitamin D deficient rats. Biol Trace Elem Res. 1991 Mar;28(3):243-55.

83. Palacios C. The role of nutrients in bone health, from A to Z. Crit Rev Food Sci Nutr. 2006;46(8):621-8.

84. Scorei R, Cimpoiasu VM, Iordachescu D. In vitro evaluation of the antioxidant activity of calcium fructoborate. Biol Trace Elem Res. 2005 Nov;107(2):127-34.