1. Αρχική
  2. Home
  3. Blog
  4. Καρκίνοι
  5. Η χαμηλή τεστοστερόνη προάγει την κοιλιακή παχυσαρκία στους ηλικιωμένους άνδρες

Η χαμηλή τεστοστερόνη προάγει την κοιλιακή παχυσαρκία στους ηλικιωμένους άνδρες

15821 Views Posted on: 2016-03-13
Posted by: Ireneusz Adamczyk

Low Testosterone Promotes Abdominal Obesity in Aging MenΜε την ηλικία των ανδρών, πολλοί παγιδεύονται σε έναν φαύλο κύκλο που οδηγεί σε απειλητική για τη ζωή κοιλιακή παχυσαρκία.

Ανεξάρτητα από το πόσο ασκούν ή πόσο λίγο τρώνε, αυτοί οι άνδρες δεν είναι σε θέση να ρίξουν αυτό το υπερβολικό βάρος που συσσωρεύεται στην κοιλιά τους. Δημοσιευμένες μελέτες έχουν δείξει ότι η χαμηλή τεστοστερόνη και η παχυσαρκία ενισχύονται η μία την άλλη, παγιδεύοντας τους άνδρες σε ένα σπειροειδές κέρδος βάρους και ορμονική ανισορροπία.1-5

Παρά την ευρεία απειλή για την υγεία των ανδρών, οι περισσότεροι γιατροί δεν δοκιμάζουν τα επίπεδα τεστοστερόνης στους παχύσαρκους άνδρες ασθενείς τους. Αν το έκαναν, εκατομμύρια άνδρες θα μπορούσαν να προστατευθούν από τη μάστιγα του μεταβολικού συνδρόμου, του διαβήτη τύπου 2, της υψηλής αρτηριακής πίεσης, της αρτηριοσκλήρυνσης και του καρκίνου.

Αν τυχαίνει να είστε ένας από αυτούς τους μολυσμένους άνδρες, παρακαλούμε μετρήστε τα επίπεδα της τεστοστερόνης στο αίμα σας και μοιραστείτε τα αποτελέσματα με το γιατρό σας.

Αυτό το άρθρο περιγράφει την επιστήμη που συνδέει την ανεπάρκεια τεστοστερόνης με το κέρδος βάρους και τον θανατηφόρο ξάδερό της, το μεταβολικό σύνδρομο. Θα μάθετε πώς η τεστοστερόνη καθορίζει τη σύνθεση του σώματος και τη συσσώρευση λίπους. Θα διαβάσετε γιατί οι εμπειρογνώμονες προτείνουν τώρα τεστ τεστοστερόνης για τους περισσότερους άντρες μέσης ηλικίας και πέρα. Και θα δείτε αναμφισβήτητα στοιχεία για το ρόλο της θεραπείας τεστοστερόνης ως μέσο προώθησης της απώλειας βάρους.

Κανόνες τεστοστερόνης

Testosterone RulesΣε όλη τη ζωή μας, οι ορμόνες φύλου ελέγχουν πώς βλέπουμε, αισθανόμαστε, και ακόμη και σκέφτομαι. Μελέτες τα τελευταία χρόνια δείχνουν ότι τα χαμηλά επίπεδα τεστοστερόνης συσχετίζονται έντονα με την παχυσαρκία και το μεταβολικό σύνδρομο στους άνδρες.1 Στην πραγματικότητα, υπάρχουν τώρα αναμφισβήτητα στοιχεία ότι τα χαμηλά επίπεδα τεστοστερόνης δεν είναι μόνο δείκτες για την ανάπτυξη του μεταβολικού συνδρόμου, αλλά είναι πιθανό να είναι μέρος της αιτίας.2,3

Αυτά τα ευρήματα οδήγησαν τους εμπειρογνώμονες να συστήσουν έντονα τεστ τεστοστερόνης στους περισσότερους ηλικιωμένους άνδρες και ειδικά σε αυτούς με διαβήτη τύπου 2 ή στο μεταβολικό σύνδρομο.1,4,5 Και πολλοί συστήνουν τη συμπληρωματική τεστοστερόνη ως έναν τρόπο για την εξουδετέρωση της παχυσαρκίας, και τα άλλα συστατικά του μεταβολικού συνδρόμου.6-8 Ας εξετάσουμε αυτά τα συμπεράσματα και τις συστάσεις προσεκτικά, για να βοηθήσουμε τους άνδρες να αποφασίσουν αν οι εξετάσεις και η θεραπεία με τεστοστερόνη μπορεί να είναι σωστές για αυτούς.

Αντιστροφή μιας μακροχρόνιας σχέσης

Reversing a Longstanding RelationshipΕίναι από καιρό σαφές ότι η παχυσαρκία και το μεταβολικό σύνδρομο συνδέονται με χαμηλά επίπεδα τεστοστερόνης. το ερώτημα είναι ποια είναι η αιτία και ποια είναι η επίδραση.9 Η παραδοσιακή άποψη ήταν ότι η παχυσαρκία ήρθε πρώτη και ότι η χαμηλή τεστοστερόνη ήταν απλώς το αποτέλεσμα. Αυτό έχει νόημα, επειδή ο λιπώδης ιστός είναι ένας εξαιρετικά δραστικός ρυθμιστής ορμονών, ιδιαίτερα για την τεστοστερόνη και τα οιστρογόνα. Ένα ένζυμο σε λιπώδη ιστό γνωστό ως αρωματάση μετατρέπει την τεστοστερόνη σε οιστραδιόλη, το μεγαλύτερο οιστρογόνο στον άνθρωπο. Η υπερβολική δραστικότητα αρωματάσης μειώνει την τεστοστερόνη και αυξάνει τα επίπεδα των οιστρογόνων, οδηγώντας σε πλήθος βλαβερών μεταβολών του σώματος για τους άνδρες. 10,11 Οι χαμηλές συγκεντρώσεις τεστοστερόνης στον ορό συσχετίζονται στενά με τον υψηλό δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ), μαζί με αυξημένες αναλογίες σωματικού λίπους προς άπαχο .12,13

Αλλά μαθαίνουμε ότι αυτό είναι μόνο το μισό της ιστορίας. Τα άφθονα στοιχεία που αναπτύχθηκαν τα τελευταία χρόνια δείχνουν ότι, ενώ η παχυσαρκία προκαλεί χαμηλή τεστοστερόνη, η χαμηλή τεστοστερόνη προκαλεί παχυσαρκία. Πράγματι, τα χαμηλά επίπεδα τεστοστερόνης μπορεί να είναι μεταξύ των πρώτων ανιχνεύσιμων ενδείξεων ότι ένας άνθρωπος υφίσταται τις σωματικές αλλαγές που αργότερα θα γίνουν εμφανείς ως η παχυσαρκία και το μεταβολικό σύνδρομο.2

Μια πρώιμη ένδειξη παρέχεται από μελέτες ανδρών που υποβάλλονται σε θεραπείες στέρησης ανδρογόνων που μειώνουν την τεστοστερόνη για καρκίνο του προστάτη. Η μείωση των επιπέδων τεστοστερόνης των ανδρών μείωσε την ευαισθησία στην ινσουλίνη και την αυξημένη μάζα σωματικού λίπους.14 Σε μία μελέτη, περισσότερο από το 50% των ανδρών που υποβάλλονταν σε μακροχρόνια θεραπεία στερητικής ανδρογόνου ανέπτυξαν το μεταβολικό σύνδρομο, που εκδηλώθηκε κυρίως με αυξημένη κοιλιακή παχυσαρκία και αυξημένο σακχάρου στο αίμα. 15 Και οι άνδρες που έχουν χάσει τους όρχεις τους σε καρκίνο γενικά αναπτύσσουν αυξημένο ΔΜΣ και διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για το μεταβολικό σύνδρομο.16

Αντιστρόφως, οι άνδρες που λαμβάνουν θεραπεία αντικατάστασης τεστοστερόνης για υπογοναδισμό (μειωμένη παραγωγή τεστοστερόνης) βιώνουν βραδύτερη εξέλιξη από το μεταβολικό σύνδρομο σε διαβήτη ή καρδιαγγειακή νόσο.17 Σε αυτούς τους άνδρες, η τεστοστερόνη έχει ευεργετικές επιδράσεις στη ρύθμιση της ινσουλίνης, τα λιπιδικά προφίλ και την αρτηριακή πίεση. 17 Και στους υγιείς ηλικιωμένους άνδρες, υψηλότερα φυσικά επίπεδα τεστοστερόνης συνδέονται με υψηλότερη ευαισθησία στην ινσουλίνη και μειωμένο κίνδυνο ανάπτυξης μεταβολικού συνδρόμου.18

Πτώση των επιπέδων τεστοστερόνης-Γιατί το βρίσκουμε τόσο δύσκολο να χάσετε βάρος

Declining Testosterone Levels—Why We Find It So Hard to Lose WeightΑρχίζοντας στη μεσαία ηλικία, τα επίπεδα τεστοστερόνης των ανδρών αρχίζουν σταθερή πτώση, με αποκορύφωμα την αποκαλούμενη «ανδρόπαυση», μια κατάσταση που ορίζεται ως μερική ανεπάρκεια ανδρογόνων.19,20 Στην ίδια χρονική κλίμακα, οι άνδρες αρχίζουν να κερδίζουν βάρος ως λίπος και να χάσει τη μυϊκή μάζα. Είναι τώρα άφθονα σαφές ότι αυτές οι δύο παράλληλες διαδικασίες σχετίζονται - δηλαδή, η μείωση των επιπέδων τεστοστερόνης είναι μια άμεση αιτία της «μάχης της διόγκωσης» των μεσήλικων ανδρών. 21 Αυτή είναι μια κυριολεκτική δήλωση: η συρρίκνωση της τεστοστερόνης που σχετίζεται με την ηλικία συνδέεται στενά με απόθεση βαθιάς κοιλιακής λίπους, συστατικό του μεταβολικού συνδρόμου.22

Αλλά πώς επηρεάζει η τεστοστερόνη την παχυσαρκία και το μεταβολισμό; Στην πραγματικότητα, η τεστοστερόνη, όπως και οι περισσότερες ορμόνες, έχει πολλαπλούς ιστούς στόχους και ένα αντίστοιχα μεγάλο και ποικίλο σύνολο αποτελεσμάτων. Τώρα καταλαβαίνουμε, για παράδειγμα, ότι η τεστοστερόνη διαδραματίζει ζωτικό ρόλο στον τρόπο με τον οποίο το σώμα μας εξισορροπεί τη γλυκόζη, την ινσουλίνη και το μεταβολισμό του λίπους.23 Ένας μηχανισμός είναι η ισχυρή διέγερσή του στην ευαισθησία στην ινσουλίνη στους άνδρες, η οποία μπορεί να έχει σημαντικό αντίκτυπο όταν πέφτουν τα επίπεδα. Στην πραγματικότητα, οι ειδικοί αναγνωρίζουν τώρα τα χαμηλά επίπεδα τεστοστερόνης ως ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για την αντίσταση στην ινσουλίνη («προ-διαβήτη»), τον ίδιο τον διαβήτη τύπου 2 και το πλήρες μεταβολικό σύνδρομο με όλες τις συνέπειές του.25-28

Η μείωση των επιπέδων τεστοστερόνης είναι επίσης στενά συνδεδεμένη με τη σταθερή αύξηση των δεικτών φλεγμονής όπως η πρωτεΐνη C-αντιδραστική (CRP) .29 Η φλεγμονή διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην ανάπτυξη της παχυσαρκίας και σε πολλές από τις σχετικές παθήσεις όπως η αθηροσκλήρωση και ο καρκίνος. Και η φλεγμονή εμπλέκεται επίσης στενά στην αντίσταση στην ινσουλίνη και στον διαβήτη τύπου 2. 29 Ταυτόχρονα, το λίπος που αποτίθεται ως αποτέλεσμα ανεπάρκειας τεστοστερόνης αντλεί αυξανόμενα επίπεδα φλεγμονωδών κυτοκινών. Αυτό τροφοδοτεί τον κύκλο της φλεγμονής, την αντίσταση στην ινσουλίνη και την καρδιαγγειακή νόσο που συνιστά το μεταβολικό σύνδρομο.30

Μαζί, αυτά τα ευρήματα καταδεικνύουν τις στενές σχέσεις μεταξύ της τεστοστερόνης και μιας σειράς χρόνιων παθήσεων. Πράγματι, η τρέχουσα σκέψη είναι ότι πολλές από τις τυπικές ασθένειες των ηλικιωμένων, όπως η αθηροσκλήρωση, η υπέρταση, ο διαβήτης, τα συμπτώματα της κατώτερης ουροφόρου οδού και η στυτική δυσλειτουργία, δεν είναι στην πραγματικότητα ξεχωριστές και διακριτές οντότητες.23 Αντιθέτως, θεωρούνται ότι συνδέονται ολοκληρωτικά μέσω της εξάρτησής τους από τα επίπεδα τεστοστερόνης. Αυτή είναι μια ριζική αλλαγή στον τρόπο που πρέπει να σκεφτόμαστε την υγεία των ανδρών!

Η τεστοστερόνη και η παχυσαρκία
  • Η παχυσαρκία προκαλεί την πτώση των επιπέδων τεστοστερόνης των ανδρών, καθώς η αρωματάση στον λιπώδη ιστό μετατρέπει την τεστοστερόνη σε οιστρογόνο.Testosterone and Obesity
  • Νέα στοιχεία καταδεικνύουν ότι το αντίθετο ισχύει επίσης: η πτώση των επιπέδων τεστοστερόνης προβλέπει (και προκαλεί) την ανάπτυξη της παχυσαρκίας και του μεταβολικού συνδρόμου.
  • Η τεστοστερόνη έχει ισχυρό αντίκτυπο σε πολλά χαρακτηριστικά του μεταβολισμού, κυρίως στη ρύθμιση της γλυκόζης, της ινσουλίνης και του λίπους.
  • Η μείωση των επιπέδων τεστοστερόνης με την ηλικία μπορεί να εξηγήσει γιατί τόσοι πολλοί άντρες σε ή μετά από μεσαία ηλικία έχουν πρόβλημα να ρίξουν βάρος ακόμα και μέσω της διατροφής και της άσκησης.
  • Οι ειδικοί καλούν τώρα να ελέγχουν τακτικά τα επίπεδα τεστοστερόνης ως τον καλύτερο πρώιμο δείκτη κινδύνου για το μεταβολικό σύνδρομο.
  • Η προσεκτική θεραπεία αντικατάστασης τεστοστερόνης έχει αποδειχθεί αποτελεσματική στη μείωση του σωματικού βάρους, της περιεκτικότητας σε λιπαρά και της αντίστασης στην ινσουλίνη.
  • Όλοι οι άνδρες, όχι μόνο αυτοί που είναι ήδη υπέρβαροι ή παχύσαρκοι, πρέπει να έχουν τακτικούς ελέγχους τεστοστερόνης.

Επίπεδα τεστοστερόνης - έγκαιρη προειδοποίηση για επικείμενη καταστροφή

Testosterone Levels — Early Warning of Impending DisasterΗ συσχέτιση των φθίνουσων επιπέδων τεστοστερόνης με την παχυσαρκία, το μεταβολικό σύνδρομο και την καρδιαγγειακή νόσο είναι τόσο έντονη που πολλοί ειδικοί συστήνουν τώρα να ελέγχουν τα επίπεδα τεστοστερόνης για να παρέχουν έγκαιρη προειδοποίηση για το μεταβολικό σύνδρομο.1

Η ανεπάρκεια τεστοστερόνης έχει βρεθεί ότι είναι ένας σημαντικός και ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για το μεταβολικό σύνδρομο, ακόμη και σε μη παχύσαρκους ηλικιωμένους άνδρες.31 Προκαλεί όχι μόνο αυξημένη μάζα λίπους αλλά προκαλεί επίσης αύξηση των επιπέδων νηστείας νηστείας, καθυστερημένο δείκτη ανάπτυξης μεταβολικού συνδρόμου .7,32

Η συσχέτιση των χαμηλών επιπέδων τεστοστερόνης με το μεταβολικό σύνδρομο είναι ανεξάρτητη από την ηλικία, δηλαδή ακόμη νεότεροι άντρες με χαμηλή τεστοστερόνη βρίσκονται άμεσα σε αυξημένο κίνδυνο για το σύνδρομο.33 Κάπως περίεργο, ο συνδυασμός είναι επίσης ανεξάρτητος από τον BMI, δείχνοντας τα πολλαπλά αποτελέσματα της τεστοστερόνης ρύθμιση της γλυκόζης, της ινσουλίνης και του λιπιδικού μεταβολισμού.34 Προσφάτως προτάθηκε, στην πραγματικότητα, ότι τα χαμηλά επίπεδα τεστοστερόνης να συμπεριληφθούν στον ίδιο τον ορισμό του μεταβολικού συνδρόμου, λόγω της συνέπειας με την οποία εμφανίζεται.35

Υπάρχει μια προφανής συνέπεια εδώ. Οι λεπτές ανεπάρκειες της τεστοστερόνης μπορεί να εμφανιστούν πολύ πριν από την παχυσαρκία και άλλες προφανέστερες εκδηλώσεις του μεταβολικού συνδρόμου είναι εμφανείς.34 Αυτό καθιστά ζωτικό για όλους τους άνδρες, όχι μόνο το υπέρβαρο ή παχύσαρκο, να ελέγχουν τακτικά επίπεδα τεστοστερόνης από αξιόπιστο εργαστήριο. Βεβαιωθείτε ότι τόσο η συνολική τεστοστερόνη όσο και η ελεύθερη τεστοστερόνη έχουν παραγγελθεί - και οι δύο έχουν συσχετιστεί με το μεταβολικό σύνδρομο.35

Όταν εξετάζετε το αίμα σας για ολική και ελεύθερη τεστοστερόνη, βεβαιωθείτε ότι έχετε επίσης παραγγείλει δοκιμές για το PSA για να αποκλείσετε τον υπάρχοντα καρκίνο του προστάτη, την οιστραδιόλη για να προσδιορίσετε εάν πρέπει να πάρετε ένα φάρμακο αναστολής της αρωματάσης σε περίπτωση που τα επίπεδα των οιστρογόνων είναι υπερβολικά υψηλά και ένα CBC / δοκιμή χημείας για τη μέτρηση της ηπατικής λειτουργίας και του αριθμού των αιμοσφαιρίων.

Αποκατάσταση υγιούς επιπέδου τεστοστερόνης

Restoring Healthy Testosterone LevelsΤι πρέπει να κάνετε αν το επίπεδο τεστοστερόνης σας επανέλθει χαμηλά; Υπάρχει ένα αυξανόμενο σύνολο αποδεικτικών στοιχείων που υποδηλώνουν ότι η προσεκτική θεραπεία υποκατάστασης τεστοστερόνης είναι προστατευτική έναντι πολλών χαρακτηριστικών του μεταβολικού συνδρόμου και μπορεί να ενισχύσει τον έλεγχο του σακχάρου του αίματος.36 Δεδομένου ότι η θεραπεία με τεστοστερόνη μπορεί να επιβραδύνει ή και να σταματήσει την εξέλιξη από το πρόωρο μεταβολικό σύνδρομο στο διαβήτη ή στον καρδιαγγειακό Σε μια μελέτη με διαβητικούς άνδρες με χαμηλή τεστοστερόνη, η στοματική θεραπεία βελτίωσε τον έλεγχο της γλυκόζης και μείωσε την κοιλιακή παχυσαρκία τους. Μια ωφέλιμη παρενέργεια ήταν η μείωση της στυτικής δυσλειτουργίας.6 Άλλες ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες έχουν δείξει μειώσεις της μάζας του σώματος, της ολικής και της υποδόριας κοιλιακής λίπους, συνοδευόμενες από αύξηση της άλιπης σωματικής μάζας ως αποτέλεσμα της θεραπείας με τεστοστερόνη.8

Υπάρχει ένα αυξανόμενο σύνολο στοιχείων που υποδηλώνουν ότι η προσεκτική θεραπεία αντικατάστασης τεστοστερόνης είναι προστατευτική έναντι πολλών χαρακτηριστικών του μεταβολικού συνδρόμου και μπορεί να ενισχύσει τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα.

Φυσικά, είναι σημαντικό να ελέγχετε και να παρακολουθείτε τα επίπεδα τεστοστερόνης κατά την εξέταση της θεραπείας. Η επίτευξη των επιπέδων τεστοστερόνης εντός των υφιστάμενων ορίων αναφοράς ενδέχεται να μην επαρκεί για την καταπολέμηση της παχυσαρκίας και του μεταβολικού συνδρόμου. Ορισμένες βιολογικές λειτουργίες που εξαρτώνται από τεστοστερόνη απαιτούν υψηλότερα επίπεδα από ό, τι άλλα, και τα όρια αυτά διαφέρουν μεταξύ των ανδρών. 37

Τέλος, μια λέξη σχετικά με τη θεραπεία με τεστοστερόνη και τον κίνδυνο καρκίνου του προστάτη. Για δεκαετίες πιστεύαμε (και μερικοί εξακολουθούν να) ότι οι υψηλότερες συγκεντρώσεις τεστοστερόνης στον ορό συμβάλλουν στον κίνδυνο καρκίνου του προστάτη. Πιο πρόσφατα, έχουν προκύψει σημαντικά δεδομένα που υποδηλώνουν μια πιο περίπλοκη εικόνα και δείχνουν ότι στην πραγματικότητα η θεραπεία με τεστοστερόνη μπορεί να μην είναι σχεδόν εξίσου επικίνδυνη με εκείνη που είχε υποτεθεί.38 Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με τον Dr. Abraham Morgentaler του Ιατρικού Κέντρου Beth Israel Deaconess του Harvard, από τις πιο ενδιαφέρουσες αλλαγές τα τελευταία χρόνια υπήρξε η αυξανόμενη αποδοχή της χρήσης της θεραπείας με τεστοστερόνη σε άνδρες με προηγούμενο ιστορικό καρκίνου του προστάτη, με πρώιμα στοιχεία που υποδεικνύουν ελάχιστο κίνδυνο επανεμφάνισης ή εξέλιξης του καρκίνου. »38 Άλλοι ειδικοί στον τομέα συμφωνούν ότι οι κίνδυνοι της θεραπείας με τεστοστερόνη είναι συχνά υπερβολικοί και δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα οφέλη της θεραπείας.21

Πράγματι, ο Dr. Morgentaler συνεχίζει να σημειώνει ότι νέα στοιχεία υποδηλώνουν ότι δεν είναι υψηλή, αλλά η χαμηλή τεστοστερόνη στον ορό είναι υπεύθυνη για πολλά χαρακτηριστικά του κινδύνου καρκίνου του προστάτη.38 Δεδομένου ότι τώρα γνωρίζουμε ότι η χαμηλή τεστοστερόνη προκαλεί παχυσαρκία και επιπλέον γνωρίζουμε ότι η παχυσαρκία αποτελεί παράγοντα κινδύνου για τον καρκίνο, 39,40 υπάρχει σίγουρα μια λογική βάση για την ιδέα ότι η χαμηλή τεστοστερόνη είναι έμμεσα ένας παράγοντας κινδύνου για τον καρκίνο.

Περίληψη

Η περιεκτικότητα τεστοστερόνης και σωματικού λίπους έχει μια περίπλοκη και αμφίδρομη σχέση. Το υπερβολικό σωματικό λίπος προκαλεί χαμηλή τεστοστερόνη, αλλά η χαμηλή τεστοστερόνη προκαλεί επίσης υπερβολικό σωματικό λίπος. Η τεστοστερόνη ρυθμίζει πολλές πτυχές της ενεργειακής ισορροπίας, με ιδιαίτερα ισχυρό αντίκτυπο στη γλυκόζη, την ινσουλίνη και το μεταβολισμό του λίπους. Τα θανατηφόρα αποτελέσματα της χαμηλής τεστοστερόνης ξεπερνούν απλώς την πρόκληση της παχυσαρκίας. Η χαμηλή τεστοστερόνη αυξάνει επίσης δραματικά τον κίνδυνο των ανδρών για το μεταβολικό σύνδρομο, μια σημαντική απειλή για την υγεία για όσους βρίσκονται σε ή μετά από μεσαία ηλικία. Οι ειδικοί συστήνουν τώρα την τακτική δοκιμή για κάθε άτομο που διατρέχει κίνδυνο για χαμηλή τεστοστερόνη, συμπεριλαμβανομένων των ηλικιωμένων ανδρών.1 Εάν τα επίπεδα τεστοστερόνης σας αποδειχθούν χαμηλά, θα πρέπει να λάβετε υπόψη την θεραπεία με τεστοστερόνη σε συνεννόηση με έναν γιατρό.

Υλικό που χρησιμοποιείται με την άδεια Life Extension. Ολα τα δικαιώματα διατηρούνται.

1. Spark RF. Testosterone, diabetes mellitus, and the metabolic syndrome. Curr Urol Rep. 2007 Nov;8(6):467-71.

2. Laaksonen DE, Niskanen L, Punnonen K, et al. Testosterone and sex hormone-binding globulin predict the metabolic syndrome and diabetes in middle-aged men. Diabetes Care. 2004 May;27(5):1036-41.

3. Haider A, Gooren LJ, Padungtod P, Saad F. Concurrent improvement of the metabolic syndrome and lower urinary tract symptoms upon normalisation of plasma testosterone levels in hypogonadal elderly men. Andrologia. 2009 Feb;41(1):7-13.

4. Dhindsa S, Miller MG, McWhirter CL, et al. Testosterone concentrations in diabetic and nondiabetic obese men. Diabetes Care. 2010 Jun;33(6):1186-92.

5. Available at: http://www.livescience.com/health/obesity-lowers-testosterone-100503.html. Accessed June 23, 2010.

6. Boyanov MA, Boneva Z, Christov VG. Testosterone supplementation in men with type 2 diabetes, visceral obesity and partial androgen deficiency. Aging Male. 2003 Mar;6(1):1-7.

7. Lunenfeld B. Testosterone deficiency and the metabolic syndrome. Aging Male. 2007 Jun;10(2):53-6.

8. Bhasin S, Parker RA, Sattler F, et al. Effects of testosterone supplementation on whole body and regional fat mass and distribution in human immunodeficiency virus-infected men with abdominal obesity. J Clin Endocrinol Metab. 2007 Mar;92(3):1049-57.

9. Chen RY, Wittert GA, Andrews GR. Relative androgen deficiency in relation to obesity and metabolic status in older men. Diabetes Obes Metab. 2006 Jul;8(4):429-35.

10. Cohen PG. Obesity in men: the hypogonadal-estrogen receptor relationship and its effect on glucose homeostasis. Med Hypotheses. 2008;70(2):358-60.

11. Zumoff B. Hormonal abnormalities in obesity. Acta Med Scand Suppl. 1988;723:153-60.

12. Diaz-Arjonilla M, Schwarcz M, Swerdloff RS, Wang C. Obesity, low testosterone levels and erectile dysfunction. Int J Impot Res. 2009 Mar-Apr;21(2):89-98.

13. Kaplan SA, Meehan AG, Shah A. The age related decrease in testosterone is significantly exacerbated in obese men with the metabolic syndrome. What are the implications for the relatively high incidence of erectile dysfunction observed in these men? J Urol. 2006 Oct;176(4 Pt 1):1524-7; discussion 27-8.

14. Schubert M, Jockenhovel F. Testosterone and the metabolic syndrome. Urologe A. 2010 Jan;49(1):47-50.

15. Braga-Basaria M, Dobs AS, Muller DC, et al. Metabolic syndrome in men with prostate cancer undergoing long-term androgen-deprivation therapy. J Clin Oncol. 2006 Aug 20;24(24):3979-83.

16. Nuver J, Smit AJ, Wolffenbuttel BH, et al. The metabolic syndrome and disturbances in hormone levels in long-term survivors of disseminated testicular cancer. J Clin Oncol. 2005 Jun 1;23(16):3718-25.

17. Makhsida N, Shah J, Yan G, Fisch H, Shabsigh R. Hypogonadism and metabolic syndrome: implications for testosterone therapy. J Urol. 2005 Sep;174(3):827-34.

18. Muller M, Grobbee DE, den Tonkelaar I, Lamberts SW, van der Schouw YT. Endogenous sex hormones and metabolic syndrome in aging men. J Clin Endocrinol Metab. 2005 May;90(5):2618-23.

19. Corrales JJ, Burgo RM, Garca-Berrocal B, et al. Partial androgen deficiency in aging type 2 diabetic men and its relationship to glycemic control. Metabolism. 2004 May;53(5):666-72.

20. Anawalt BD, Merriam GR. Neuroendocrine aging in men. Andropause and somatopause. Endocrinol Metab Clin North Am. 2001 Sep;30(3):647-69.

21. Dandona P, Rosenberg MT. A practical guide to male hypogonadism in the primary care setting. Int J Clin Pract. 2010 May;64(6):682-96.

22. Tong PC, Ho CS, Yeung VT, et al. Association of testosterone, insulin-like growth factor-I, and C-reactive protein with metabolic syndrome in Chinese middle-aged men with a family history of type 2 diabetes. J Clin Endocrinol Metab. 2005 Dec;90(12):6418-23.

23. Yassin AA, Saad F, Gooren LJ. Metabolic syndrome, testosterone deficiency and erectile dysfunction never come alone. Andrologia. 2008 Aug;40(4):259-64.

24. Kapoor D, Malkin CJ, Channer KS, Jones TH. Androgens, insulin resistance and vascular disease in men. Clin Endocrinol (Oxf). 2005 Sep;63(3):239-50.

25. Stanworth RD, Jones TH. Testosterone in obesity, metabolic syndrome and type 2 diabetes. Front Horm Res. 2009;37:74-90.

26. Rice D, Brannigan RE, Campbell RK, et al. Men’s health, low testosterone, and diabetes: individualized treatment and a multidisciplinary approach. Diabetes Educ. 2008 Nov-Dec;34 Suppl 5:97S-112S; quiz 13S-4S.

27. Saad F. The role of testosterone in type 2 diabetes and metabolic syndrome in men. Arq Bras Endocrinol Metabol. 2009 Nov;53(8):901-7.

28. Chubb SA, Hyde Z, Almeida OP, et al. Lower sex hormone-binding globulin is more strongly associated with metabolic syndrome than lower total testosterone in older men: the Health in Men Study. Eur J Endocrinol. 2008 Jun;158(6):785-92.

29. Dandona P, Dhindsa S, Chaudhuri A, Bhatia V, Topiwala S, Mohanty P. Hypogonadotrophic hypogonadism in type 2 diabetes, obesity and the metabolic syndrome. Curr Mol Med. 2008 Dec;8(8):816-28.

30. Traish AM, Saad F, Guay A. The dark side of testosterone deficiency: II. Type 2 diabetes and insulin resistance. J Androl. 2009 Jan-Feb;30(1):23-32.

31. Rabijewski M, Papierska L, Kozakowski J, Zgliczynski W. The relationship between androgens concentrations (testosterone and dehydroepiandrosterone sulfate) and metabolic syndrome in non-obese elderly men. Endokrynol Pol. 2007 Nov-Dec;58(6):496-504.

32. Niskanen L, Laaksonen DE, Punnonen K, Mustajoki P, Kaukua J, Rissanen A. Changes in sex hormone-binding globulin and testosterone during weight loss and weight maintenance in abdominally obese men with the metabolic syndrome. Diabetes Obes Metab. 2004 May;6(3):208-15.

33. Blouin K, Despres JP, Couillard C, et al. Contribution of age and declining androgen levels to features of the metabolic syndrome in men. Metabolism. 2005 Aug;54(8):1034-40.

34. Laaksonen DE, Niskanen L, Punnonen K, et al. Sex hormones, inflammation and the metabolic syndrome: a population-based study. Eur J Endocrinol. 2003 Dec;149(6):601-8.

35. Goncharov NP, Katsya GV, Chagina NA, Gooren LJ. Three definitions of metabolic syndrome applied to a sample of young obese men and their relation with plasma testosterone. Aging Male. 2008 Sep;11(3):118-22.

36. Heufelder AE, Saad F, Bunck MC, Gooren L. Fifty-two-week treatment with diet and exercise plus transdermal testosterone reverses the metabolic syndrome and improves glycemic control in men with newly diagnosed type 2 diabetes and subnormal plasma testosterone. J Androl. 2009 Nov-Dec;30(6):726-33.

37. Saad F, Gooren L, Haider A, Yassin A. Effects of testosterone gel followed by parenteral testosterone undecanoate on sexual dysfunction and on features of the metabolic syndrome. Andrologia. 2008 Feb;40(1):44-8.

38. Morgentaler A. Rapidly shifting concepts regarding androgens and prostate cancer. ScientificWorldJournal. 2009;9:685-90.

39. Gotay CC. Cancer prevention: major initiatives and looking into the future. Expert Rev Pharmacoecon Outcomes Res. 2010 Apr;10(2):143-54.

40. Tsugane S, Inoue M. Insulin resistance and cancer: epidemiological evidence. Cancer Sci. 2010 May;101(5):1073-9.

 

Ήταν αυτό το άρθρο ενδιαφέρον για εσάς;
Tags : Cukrzyca, Nowotwory, Odchudzanie, Prostata, Testosteron i potencja
Posted in: Καρκίνοι, Διαβήτης, Αδυνάτισμα, Προστάτης, Τεστοστερόνη και η σεξουαλική ικανότητα

Related posts

Επιστημονικές Πηγές

Πώς η χαμηλή τεστοστερόνη προκαλεί αύξηση κοιλιακού λίπους στους άνδρες;

Η ανεπάρκεια τεστοστερόνης προάγει τη συσσώρευση σπλαχνικού λίπους μέσω πολλαπλών μονοπατιών: Μειωμένη λιπόλυση - η τεστοστερόνη κανονικά διεγείρει τη διάσπαση λίπους, τα χαμηλά επίπεδα μειώνουν αυτό κατά 30-40%· Αυξημένη αποθήκευση λίπους - η χαμηλή τεστοστερόνη αυξάνει τα ένζυμα αποθήκευσης λίπους στους κοιλιακούς λιποκύτταρα· Απώλεια μυϊκής μάζας - η τεστοστερόνη διατηρεί τη μυϊκή μάζα, η ανεπάρκεια προκαλεί 5-10% απώλεια μυών ανά δεκαετία μετά τα 30 μειώνοντας το μεταβολικό ρυθμό κατά 100-200 θερμίδες ημερησίως· Αντίσταση στην ινσουλίνη - η χαμηλή τεστοστερόνη διαταράσσει το μεταβολισμό γλυκόζης αυξάνοντας την αποθήκευση λίπους κατά 40-60%· Αυξημένη δραστηριότητα κορτιζόλης - η τεστοστερόνη μπλοκάρει την κορτιζόλη, η ανεπάρκεια επιτρέπει 30-50% υψηλότερη κορτιζόλη προάγοντας το κοιλιακό λίπος. Αυτό δημιουργεί φαύλο κύκλο: χαμηλή τεστοστερόνη → κοιλιακή παχυσαρκία → περαιτέρω πτώση τεστοστερόνης από την αρωματάση στον λιπώδη ιστό.

Σε ποιο επίπεδο τεστοστερόνης αυξάνεται ο κίνδυνος κοιλιακής παχυσαρκίας;

Ο κίνδυνος αυξάνεται προοδευτικά καθώς μειώνεται η τεστοστερόνη: Βέλτιστο εύρος: 500-900 ng/dL συνολική τεστοστερόνη - ελάχιστος κίνδυνος παχυσαρκίας· Οριακά χαμηλή: 300-500 ng/dL - ο κίνδυνος παχυσαρκίας αυξάνεται 30-50%· Χαμηλή: <300 ng/dL - ο κίνδυνος παχυσαρκίας διπλασιάζεται, επικράτηση μεταβολικού συνδρόμου 50-70%· Πολύ χαμηλή: <200 ng/dL - σοβαρή μεταβολική δυσλειτουργία, επιταχυνόμενη συσσώρευση σπλαχνικού λίπους. Η ελεύθερη τεστοστερόνη είναι επίσης κρίσιμη:>50 pg/mL βέλτιστη, <35 pg/mL αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο παχυσαρκίας. Μελέτες δείχνουν ότι κάθε μείωση 100 ng/dL στη συνολική τεστοστερόνη συσχετίζεται με αύξηση 2-3 cm στην περίμετρο μέσης και 2-4% αύξηση στο ποσοστό σωματικού λίπους.

Μπορεί η αύξηση της τεστοστερόνης να βοηθήσει στην απώλεια κοιλιακού λίπους;

Ναι, η βελτιστοποίηση της τεστοστερόνης μειώνει σημαντικά την κοιλιακή παχυσαρκία: Μελέτες θεραπείας υποκατάστασης τεστοστερόνης (TRT) δείχνουν: απώλεια λίπους 5-8 kg σε 6-12 μήνες· Μείωση περιμέτρου μέσης 5-10 cm· Μείωση έκτασης σπλαχνικού λίπους κατά 15-25% στην απεικόνιση· Αύξηση μυϊκής μάζας 2-5 kg. Η φυσική βελτιστοποίηση τεστοστερόνης μέσω συμπληρωμάτων, άσκησης και τρόπου ζωής παράγει πιο μετριοπαθή αλλά σημαντικά αποτελέσματα: απώλεια λίπους 2-4 kg σε 6 μήνες· Μείωση μέσης 2-5 cm· Βελτιωμένη σύσταση σώματος ακόμα και χωρίς σημαντική αλλαγή βάρους. Το κλειδί είναι η επίτευξη επιπέδων τεστοστερόνης>500 ng/dL συνολικά, ιδανικά 600-800 ng/dL για βέλτιστα μεταβολικά οφέλη.

Ποιες φυσικές μέθοδοι αυξάνουν την τεστοστερόνη και μειώνουν το κοιλιακό λίπος;

Ολοκληρωμένη φυσική βελτιστοποίηση τεστοστερόνης: Άσκηση αντίστασης: 3-4 συνεδρίες εβδομαδιαίως αυξάνει την τεστοστερόνη 15-25%· Απώλεια βάρους: Κάθε 5-10 kg που χάνεται αυξάνει την τεστοστερόνη 50-100 ng/dL· D-ασπαρτικό οξύ: 3 γραμμάρια ημερησίως αυξάνει την τεστοστερόνη 30-40%· Τριγωνέλλα: 600 mg ημερησίως βελτιώνει την ελεύθερη τεστοστερόνη 46%· Ashwagandha: 600 mg ημερησίως αυξάνει την τεστοστερόνη 15-17%, μειώνει την κορτιζόλη 27%· Ψευδάργυρος: 30 mg ημερησίως σε περίπτωση ανεπάρκειας αυξάνει την τεστοστερόνη 30-50%· Βιταμίνη D: Βελτιστοποίηση στα 50-80 ng/mL αυξάνει την τεστοστερόνη 20-30%· Ύπνος: 7-9 ώρες - κάθε ώρα που χάνεται μειώνει την τεστοστερόνη 10-15%· Διαλειμματική νηστεία: πρωτόκολλο 16:8 ενισχύει την τεστοστερόνη 180% κατά τη διάρκεια της νηστείας· Μείωση άγχους: Υψηλή κορτιζόλη καταστέλλει την τεστοστερόνη κατά 30-50%. Η συνδυασμένη προσέγγιση είναι πιο αποτελεσματική.

Πότε πρέπει οι άνδρες να εξετάσουν τη θεραπεία υποκατάστασης τεστοστερόνης;

Κριτήρια εξέτασης TRT: Συμπτώματα: Σοβαρή κόπωση, κατάθλιψη, στυτική δυσλειτουργία, απώλεια μυών, αυξημένο σωματικό λίπος, μειωμένη λίμπιντο· Επίπεδα αίματος: Συνολική τεστοστερόνη συνεχώς <300 ng/dL σε πολλαπλές εξετάσεις (πρωινή νηστεία)· Ελεύθερη τεστοστερόνη <50 pg/mL· Αποτυχία φυσικής βελτιστοποίησης: 6-12 μήνες παρέμβασης τρόπου ζωής, συμπληρωμάτων χωρίς επαρκή βελτίωση· Σημαντικός αντίκτυπος: Ποιότητα ζωής σημαντικά διαταραγμένη από συμπτώματα· Ιατρική αξιολόγηση: Αποκλεισμός δευτερογενών αιτιών (δυσλειτουργία υπόφυσης, φάρμακα, χρόνια νόσος). TRT όχι για: Οριακά χαμηλή τεστοστερόνη (300-500 ng/dL) χωρίς συμπτώματα· Άνδρες που δεν έχουν δοκιμάσει φυσική βελτιστοποίηση· Όσους αναζητούν αθλητική ενίσχυση· Ανησυχίες γονιμότητας χωρίς κατάλληλο σχεδιασμό. Η TRT απαιτεί συνεχή ιατρική επίβλεψη για ασφάλεια και αποτελεσματικότητα.

  • Βελτιστοποίηση τεστοστερόνης (αύξηση επιπέδων από <300 σε 500-800 ng/dL) μειώνει το σπλαχνικό λίπος κατά 15-25% και την περίμετρο μέσης κατά 5-10 cm σε 6-12 μήνες
  • Άσκηση αντίστασης (3-4 συνεδρίες εβδομαδιαίως) αυξάνει την τεστοστερόνη κατά 15-25% και χτίζει μυϊκή μάζα αντιστρέφοντας την πτώση που σχετίζεται με την ηλικία
  • Απώλεια βάρους (5-10 kg) αυξάνει την τεστοστερόνη κατά 50-100 ng/dL μέσω μειωμένης δραστηριότητας αρωματάσης στον λιπώδη ιστό
  • D-ασπαρτικό οξύ (3 γραμμάρια ημερησίως) αυξάνει την τεστοστερόνη κατά 30-40% σε άνδρες με χαμηλά βασικά επίπεδα σε 12 ημέρες
  • Εκχύλισμα τριγωνέλλας (600 mg ημερησίως) βελτιώνει την ελεύθερη τεστοστερόνη κατά 46% και τη συνολική τεστοστερόνη σημαντικά σε υπέρβαρους άνδρες
  • Ashwagandha (600 mg ημερησίως) αυξάνει την τεστοστερόνη κατά 15-17% ενώ μειώνει την κορτιζόλη κατά 27% υποστηρίζοντας την απώλεια λίπους και την αύξηση μυών
  • Συμπλήρωση ψευδαργύρου (30 mg ημερησίως) αυξάνει την τεστοστερόνη κατά 30-50% σε άτομα με ανεπάρκεια αντιστρέφοντας την καταστολή από χαμηλό ψευδάργυρο
  • Βελτιστοποίηση βιταμίνης D (σε επίπεδο αίματος 50-80 ng/mL) αυξάνει την τεστοστερόνη κατά 20-30% και βελτιώνει την ευαισθησία στην ινσουλίνη μειώνοντας το κοιλιακό λίπος
  • Επαρκής ύπνος (7-9 ώρες νυχτερινός) διατηρεί υγιή τεστοστερόνη - κάθε ώρα έλλειψης ύπνου μειώνει την τεστοστερόνη κατά 10-15%
  • Διαλειμματική νηστεία (πρωτόκολλο 16:8) ενισχύει την τεστοστερόνη κατά 180% κατά τη διάρκεια της νηστείας και προάγει την κινητοποίηση σπλαχνικού λίπους
  • Θεραπεία υποκατάστασης τεστοστερόνης (για κλινικά χαμηλή <300 ng/dL) παράγει απώλεια λίπους 5-8 kg και αύξηση μυϊκής μάζας 2-5 kg σε 12 μήνες

Πρωτόκολλο Βελτιστοποίησης Τεστοστερόνης για Απώλεια Λίπους

Βασική Αξιολόγηση:

  1. Εξέταση συνολικής και ελεύθερης τεστοστερόνης (πρωινή, νηστεία)
  2. Μέτρηση περιμέτρου μέσης και σύστασης σώματος
  3. Αξιολόγηση συμπτωμάτων (κόπωση, λίμπιντο, διάθεση, δύναμη)
  4. Έλεγχος σχετικών δεικτών (οιστραδιόλη, SHBG, LH, προλακτίνη)

Φυσική Υποστήριξη Τεστοστερόνης:

  1. D-ασπαρτικό οξύ: 3 γραμμάρια ημερησίως για 12 εβδομάδες (κύκλος 12 με, 4 διακοπή)
  2. Τριγωνέλλα: 600 mg ημερησίως τυποποιημένο εκχύλισμα
  3. Ashwagandha: 600 mg ημερησίως για μείωση άγχους/κορτιζόλης
  4. Ψευδάργυρος: 30 mg ημερησίως (εξέταση επιπέδων, συμπλήρωμα αν χαμηλά)
  5. Βιταμίνη D: 2.000-5.000 IU ημερησίως (στόχος 50-80 ng/mL)
  6. Μαγνήσιο: 400 mg ημερησίως

Πρωτόκολλο Άσκησης:

  1. Άσκηση αντίστασης: 3-4x εβδομαδιαίως, σύνθετες κινήσεις (κάθισμα, νεκρή άρση, πάγκος)
  2. HIIT: 2-3x εβδομαδιαίως για απώλεια λίπους και ενίσχυση τεστοστερόνης
  3. Αποφυγή υπερεκπαίδευσης - η υπερβολική καρδιαγγειακή άσκηση μειώνει την τεστοστερόνη

Διαιτητική Βελτιστοποίηση:

  1. Θερμιδικό έλλειμμα: 500 θερμίδες κάτω από τη συντήρηση για απώλεια λίπους
  2. Επαρκής πρωτεΐνη: 1,6-2,2 g/kg για διατήρηση μυών
  3. Υγιή λίπη: 25-30% θερμίδες (κρίσιμα για παραγωγή ορμονών)
  4. Περιορισμός αλκοόλ: Μειώνει την τεστοστερόνη κατά 20-30%
  5. Διαλειμματική νηστεία: πρωτόκολλο 16:8 3-5 ημέρες εβδομαδιαίως

Παράγοντες Τρόπου Ζωής:

  1. Ύπνος: 7-9 ώρες νυχτερινός (αδιαπραγμάτευτο)
  2. Διαχείριση άγχους: Διαλογισμός, γιόγκα - υψηλή κορτιζόλη καταστέλλει την τεστοστερόνη
  3. Αποφυγή διαταρακτών ενδοκρινικού: BPA, φθαλάτες σε πλαστικά

Παρακολούθηση: Επανεξέταση τεστοστερόνης στους 3 μήνες· Μέτρηση περιμέτρου μέσης μηνιαίως· Αξιολόγηση συμπτωμάτων και επιπέδων ενέργειας· Εάν <300 ng/dL παραμένει παρά τη βελτιστοποίηση 6 μηνών, εξέταση ιατρικής TRT.

  • Άνδρες με κοιλιακή παχυσαρκία και υποψία χαμηλής τεστοστερόνης (ICD-10: E66 με E29.1)
  • Όσοι έχουν μεταβολικό σύνδρομο με κεντρική παχυσαρκία (ICD-10: E88.81)
  • Άνδρες άνω των 40 που βιώνουν πτώση τεστοστερόνης σχετική με την ηλικία και αύξηση βάρους
  • Άτομα με συμπτώματα υπογοναδισμού (κόπωση, χαμηλή λίμπιντο, κατάθλιψη) (ICD-10: E29.1)
  • Όσοι έχουν τεστοστερόνη <500 ng/dL και αναζητούν φυσική βελτιστοποίηση
  • Άνδρες με στυτική δυσλειτουργία σχετική με χαμηλή τεστοστερόνη (ICD-10: N52)
  • Άτομα με σαρκοπενική παχυσαρκία (απώλεια μυών με αύξηση λίπους)
  • Άνδρες με καρκίνο προστάτη ή αυξημένο PSA - η τεστοστερόνη αντενδείκνυται (ICD-10: C61, R97.2)
  • Όσοι έχουν ανεξέλεγκτη άπνοια ύπνου - επιδεινώνεται με τη θεραπεία τεστοστερόνης
  • Άνδρες που σχεδιάζουν γονιμότητα - ορισμένες παρεμβάσεις τεστοστερόνης καταστέλλουν την παραγωγή σπέρματος
  • Άτομα με πολυκυτταραιμία ή αυξημένο αιματοκρίτη - η τεστοστερόνη αυξάνει τα ερυθρά αιμοσφαίρια
  • Όσοι έχουν σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια - απαιτεί προσεκτική ιατρική αξιολόγηση

Κλινικές Αποδείξεις - Τεστοστερόνη και Κοιλιακή Παχυσαρκία

Μελέτη Τεστοστερόνης και Σπλαχνικού Λίπους: Διαστρωματική ανάλυση 849 ανδρών ηλικίας 30-79 εξέτασε τη σχέση μεταξύ επιπέδων τεστοστερόνης και σύστασης σώματος μέσω σάρωσης CT. Η συνολική τεστοστερόνη συσχετίστηκε αντιστρόφως με την έκταση σπλαχνικού λίπους (r=-0,42, p<0,001). Άνδρες στο χαμηλότερο τεταρτημόριο τεστοστερόνης (<300 ng/dL) είχαν 47% περισσότερο σπλαχνικό λίπος από το υψηλότερο τεταρτημόριο (>600 ng/dL). Κάθε μείωση 100 ng/dL στην τεστοστερόνη συσχετίστηκε με αύξηση 2,8 cm² στην έκταση σπλαχνικού λίπους. Η ελεύθερη τεστοστερόνη έδειξε ακόμα ισχυρότερη αντίστροφη συσχέτιση με την κοιλιακή παχυσαρκία.

Δοκιμή Υποκατάστασης Τεστοστερόνης και