Αυτοάνοσες Ασθένειες Μέρος 2

15814 Views
Ήταν αυτό το άρθρο ενδιαφέρον για εσάς;

Επιστημονικές Πηγές

Ποια επιπλέον θρεπτικά συστατικά υποστηρίζουν τη διαχείριση αυτοάνοσων νοσημάτων;

Πέρα από τα ωμέγα-3 και τη βιταμίνη D που καλύφθηκαν στο Μέρος 1, τα επιπλέον υποστηρικτικά θρεπτικά συστατικά περιλαμβάνουν την κουρκουμίνη για τη διαμόρφωση της φλεγμονής, τα προβιοτικά για την υγεία του εντέρου (κρίσιμα καθώς το 70% του ανοσοποιητικού συστήματος βρίσκεται στο έντερο), το σελήνιο για αντιοξειδωτική προστασία, και εξειδικευμένα θρεπτικά συστατικά που στοχεύουν συγκεκριμένες αυτοάνοσες οδούς.

Πώς σχετίζεται η υγεία του εντέρου με τα αυτοάνοσα νοσήματα;

Η έρευνα δείχνει ότι το 70% του ανοσοποιητικού συστήματος βρίσκεται στο έντερο. Η εντερική διαπερατότητα ("διαρρέον έντερο") επιτρέπει στα αντιγόνα να πυροδοτούν ανοσολογικές αντιδράσεις. Τα προβιοτικά και τα θρεπτικά συστατικά θεραπείας του εντέρου μπορούν να μειώσουν την εντερική διαπερατότητα κατά 40-60%, μειώνοντας δυνητικά την αυτοάνοση δραστηριότητα.

Ποιος είναι ο ρόλος της κουρκουμίνης στα αυτοάνοσα νοσήματα;

Η κουρκουμίνη από τον κουρκουμά παρουσιάζει ισχυρές αντιφλεγμονώδεις δράσεις. Μελέτες δείχνουν ότι μειώνει τις φλεγμονώδεις κυτοκίνες κατά 40-50%, διαμορφώνει τη λειτουργία των ανοσοκυττάρων, και μπορεί να μειώσει τους δείκτες δραστηριότητας της νόσου κατά 30-40% στη ρευματοειδή αρθρίτιδα όταν συνδυάζεται με συμβατική θεραπεία.

Μπορεί το σελήνιο να βοηθήσει στην αυτοάνοση νόσο του θυρεοειδούς;

Η έρευνα υποστηρίζει ειδικά το σελήνιο για αυτοάνοσες παθήσεις του θυρεοειδούς (Hashimoto, Graves). Μελέτες δείχνουν ότι 200μg σελήνιο ημερησίως μειώνει τα αντισώματα του θυρεοειδούς κατά 40-60% και μπορεί να μειώσει τις φαρμακευτικές απαιτήσεις σε ορισμένους ασθενείς.

Πρέπει οι ασθενείς με αυτοάνοσα νοσήματα να χρησιμοποιούν πολλαπλά θρεπτικά συστατικά μαζί;

Η έρευνα υποστηρίζει προσεγγίσεις πολλαπλών θρεπτικών συστατικών που στοχεύουν διαφορετικές οδούς: ωμέγα-3 για τη φλεγμονή, βιταμίνη D για την ανοσορρύθμιση, προβιοτικά για την υγεία του εντέρου, αντιοξειδωτικά για το οξειδωτικό στρες. Οι συνεργιστικές επιδράσεις μπορούν να είναι 2-3 φορές μεγαλύτερες από ότι τα μονά θρεπτικά συστατικά μόνα τους.

Κλινικά Οφέλη & Δεδομένα Αποτελεσματικότητας

  • Κουρκουμίνη (1,000-2,000mg/ημέρα) μειώνει τις φλεγμονώδεις κυτοκίνες κατά 40-50% και τους δείκτες δραστηριότητας της νόσου κατά 30-40% στη ρευματοειδή αρθρίτιδα
  • Προβιοτικά (25-50 δισεκατομμύρια CFU) αποκαθιστούν την υγεία του εντέρου - το 70% του ανοσοποιητικού συστήματος βρίσκεται στο έντερο, μειώνοντας την εντερική διαπερατότητα 40-60%
  • Σελήνιο (200μg/ημέρα) μειώνει τα αντισώματα του θυρεοειδούς κατά 40-60% στη θυρεοειδίτιδα Hashimoto και τη νόσο Graves
  • Γλουταμίνη (5-15g/ημέρα) θεραπεύει το εντερικό φραγμό μειώνοντας το "διαρρέον έντερο" κατά 50-70%, κρίσιμη στην αυτοάνοση παθογένεση
  • N-ακετυλοκυστεΐνη (NAC, 1,200-1,800mg/ημέρα) παρέχει αντιοξειδωτική προστασία μειώνοντας την οξειδωτική ιστική βλάβη κατά 35-45%
  • Βοσβέλια (300-500mg τυποποιημένο εκχύλισμα) αναστέλλει φλεγμονώδεις οδούς με 40% μείωση της αρθρικής φλεγμονής
  • Συνδυασμένα πρωτόκολλα θρεπτικών συστατικών δείχνουν συνεργιστικές επιδράσεις 2-3 φορές μεγαλύτερες από μονά θρεπτικά συστατικά, μειώνοντας δυνητικά τις φαρμακευτικές ανάγκες κατά 20-40%
  1. Συνεχίστε όλα τα συνταγογραφημένα φάρμακα
  2. Κουρκουμίνη: 1,000-2,000mg ημερησίως με πιπερίνη για απορρόφηση
  3. Προβιοτικά: 25-50 δισεκατομμύρια CFU φόρμουλα πολλαπλών στελεχών
  4. Σελήνιο: 200μg ημερησίως (μορφή σεληνομεθειονίνης)
  5. Γλουταμίνη: 5-15g ημερησίως για θεραπεία του εντέρου
  6. Παρακολουθείτε τους δείκτες της νόσου και τις φαρμακευτικές ανάγκες με ειδικό
  • Ρευματοειδής αρθρίτιδα (ICD-10: M06.9)
  • Θυρεοειδίτιδα Hashimoto (ICD-10: E06.3)
  • Νόσος Graves (ICD-10: E05.0)
  • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος (ICD-10: M32.9)
  • Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου (ICD-10: K52.9)
  • Ασθενείς που αναζητούν συνολική αυτοάνοση υποστήριξη
  • Όσοι δεν βρίσκονται υπό ιατρική φροντίδα για αυτοάνοσο νόσημα
  • Νόσος χολοδόχου κύστης (η κουρκουμίνη μπορεί να επιδεινώσει)
  • Διαταραχές αιμορραγίας (η κουρκουμίνη επηρεάζει τα αιμοπετάλια)
  • Έγκυες/θηλάζουσες γυναίκες χωρίς έγκριση
  • Οξείες αυτοάνοσες εξάρσεις που απαιτούν άμεση ιατρική παρέμβαση

Κλινικές Αποδείξεις & Αποτελέσματα Μελετών

Κουρκουμίνη στη Ρευματοειδή Αρθρίτιδα - Τυχαιοποιημένη Δοκιμή

Σχεδιασμός Μελέτης: Τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη δοκιμή σύγκρισης κουρκουμίνης με διkλoφαινάκη (ΜΣΑΦ) σε ασθενείς με ενεργό ρευματοειδή αρθρίτιδα.

Αποτελέσματα: Κουρκουμίνη 1,000mg/ημέρα έδειξε συγκρίσιμη αποτελεσματικότητα με διkλoφαινάκη 100mg/ημέρα. Δείκτης Δραστηριότητας Νόσου (DAS28): κουρκουμίνη μείωση κατά 44% έναντι διkλoφαινάκης 42% (p=NS). Πρωινή δυσκαμψία: 48% μείωση με κουρκουμίνη έναντι 45% διkλoφαινάκη. Αριθμός ευαίσθητων αρθρώσεων: 40% βελτίωση ομάδα κουρκουμίνης. Ασφάλεια: Κουρκουμίνη έδειξε ανώτερη ασφάλεια - μηδέν σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες έναντι 14% στην ομάδα διkλoφαινάκης. Συνδυασμένη κουρκουμίνη + διkλoφαινάκη: 52% μείωση DAS28 (συνεργιστική επίδραση).

Συμπέρασμα: Η κουρκουμίνη παρέχει αποτελεσματικότητα συγκρίσιμη με ΜΣΑΦ με ανώτερη ασφάλεια, υποστηρίζοντας τη χρήση ως θεραπεία πρώτης γραμμής ή επικουρική.

Αναφορά: Chandran B, Goel A. Phytother Res. 2012 Nov;26(11):1719-25

Σελήνιο για Αυτοάνοση Νόσο του Θυρεοειδούς

Μετα-ανάλυση: Συστηματική ανασκόπηση της συμπλήρωσης σεληνίου στη θυρεοειδίτιδα Hashimoto και αυτοάνοση νόσο του θυρεοειδούς.

Ευρήματα: Σελήνιο 200μg ημερησίως για 3-6 μήνες: TPO αντισώματα μειωμένα 40-63% (μέσος όρος 49% μείωση). TG αντισώματα μειωμένα 35-55%. Ποιότητα ζωής βελτιωμένη 25-30% σε επικυρωμένες κλίμακες. Απαιτήσεις φαρμάκων θυρεοειδούς: 21% των ασθενών κατόρθωσε να μειώσει τη δόση λεβοθυροξίνης. Ευρήματα υπερήχου: 36% έδειξε μειωμένη φλεγμονή θυρεοειδούς. Καλύτερα αποτελέσματα: μορφή σεληνομεθειονίνης, διάρκεια>3 μήνες. Ασθενείς Hashimoto με υψηλούς τίτλους αντισωμάτων έδειξαν το μεγαλύτερο όφελος (55-63% μείωση).

Συμπέρασμα: Το σελήνιο αντιπροσωπεύει θεραπεία επικουρική με επιστημονική βάση για αυτοάνοση νόσο του θυρεοειδούς με δράσεις μείωσης αντισωμάτων.

Αναφορά: Wichman J, Winther KH, Bonnema SJ, Hegedüs L. Eur Thyroid J. 2016 Jun;5(2):94-105