Nowa strategia ograniczania ryzyka nowotworu

„Wojna z rakiem” trwa nadal. National Cancer Institute oszacował, że w tylko ubiegłym roku, aż u 1,7 miliona Amerykanów zdiagnozowano nowotwór.¹

Można odnieść wrażenie, że nie poczyniono znacznych postępów od czasu ogłoszenia „wojny z rakiem” w 1971 roku.

Naukowcy są zgodni, zapobieganie nowotworom jest najlepszą strategią walki z rakiem.

Aż 90% wszystkich nowotworów jest spowodowanych przez czynniki środowiskowe i zachowania związane ze stylem życia.^2,3

W trwających cały czas badaniach, wykazano antynowotworowe działanie związków znajdujących się w brokułach i innych warzywach krzyżowych.

Badania wykazują, że wyższe spożycie warzyw krzyżowych powoduje zmniejszone ryzyko pojawienia się różnych rodzajów nowotworów.^4,5

Jednak, aby zmaksymalizować działanie tych zwalczających nowotwory związków, należałoby spożywać nieprawdopodobnie ogromne ilość surowych warzyw.

Naukowcy znaleźli jednak sposób na rozwiązanie tego problemu.  Opracowali oni specjalny system dostarczania składników odżywczych dla zmaksymalizowania ilości dostających się do krwiobiegu i zwalczających nowotwory związków zawartych w warzywach krzyżowych.

Chemia warzyw krzyżowych

Warzywa krzyżowe to grupa roślin jadalnych, do których należą brokuły, jarmuż, zielona i czerwona kapusta, kalafior oraz brukselka.

Warzywa te zawierają składniki odżywcze, które pomagają zapobiegać wielu typowym zaburzeniom.

Warzywa krzyżowe wykazują szczególną zdolność do ochrony komórek przed kilkoma procesami, w wyniku których zdrowe komórki mogą ulegać przemianie w komórki nowotworowe.^4,5

Szczególnie ważne są dwa składniki odżywcze występujące w warzywach krzyżowych: sulforafan i 3,3'-diindolilometan ( DIM ). Korzyści zdrowotne obu tych związków poparte są obszerną literaturą medyczną.^6-8

DIM to stabilny związek, który jest łatwo wchłaniany z układu pokarmowego.

Sulforafan jest natomiast związkiem bardzo niestabilnym, szybko ulega  on rozkładowi do substancji nieaktywnych. Jeśli warzywa są zbyt długo gotowane, sulforafan ulega procesowi denaturacji.

Natura znalazła jednak sposób na poradzenie sobie z tym problemem.

Jak rośliny wytwarzają Sulforafan

Sulforafan jako taki nie znajduje się w brokułach i kapuście.

Glukorafanina pod wpływem enzymu mirozynazy zawartego w komórkach brokuła i kapusty, ulega przekształceniu w sulforafan.

W surowych warzywach glukorafanina i mirozynaza znajdują się w oddzielnych komórkach.

Do powstawania sulforafanu dochodzi po częściowym strawieniu spożytych warzyw krzyżowych.

Sulforafan musi zostać bardzo szybko wchłonięty w jelicie cienkim, w przeciwnym razie ulegnie on rozpadowi.

Rozwiązanie inspirowane naturą

Naukowcy opracowali sposób na oddzielne dostarczenie zarówno glukorafaniny, jak i mirozynazy, wyizolowanych z brokułów do jelita cienkiego.

W jelicie cienkim oba te składniki reagują ze sobą tworząc sulforafan, który może być natychmiast wchłonięty do krwiobiegu i chronić organizm przed powstawaniem nowotworów.

W badaniu przeprowadzonym przez naukowców z Uniwersytetu Johns Hopkins zdrowym osobom podano glukorafaninę samodzielnie lub w połączeniu z enzymem mirozynazą. Metabolity moczu zostały wykorzystane do badania oceny biodostępności sulforafanu.

Biodostępność kombinacji glukorafaniny i mirozynazy wynosiła 35% w porównaniu z 10% w grupie, której podano samą glukorafaninę .⁹

Sulforafan i DIM

Prowadzone przez dziesięciolecia badania wykazały, że duże spożycie warzyw krzyżowych zmniejsza ryzyko zachorowania na różne rodzaje nowotworów, w tym także nowotwory płuc i jelita grubego.^5,10,11

Oceniano także poszczególne związki pochodzące z warzyw krzyżowych, ze szczególnym uwzględnieniem sulforafan i DIM.

Naukowcy z Uniwersytetu Johns Hopkins przebadali dwie grupy szczurów; jedna z grup przyjmowała sulforafan, a druga nie.¹² Obie grupy szczurów otrzymały następnie silny czynnik rakotwórczy - substancję chemiczną, która w wysokim tempie wytwarza guzy nowotworowe. U zwierząt, którym podawano sulforafan, rozwinęło się o 39% mniej guzów nowotworowych. Ponadto guzy, które się rozwinęły, były mniejsze i rosły wolniej.

W ludzkich komórkach nowotworowych, w tym także w komórkach nowotworu piersi i białaczki - sulforafan hamuje wzrost nowotworów oraz zabija komórki nowotworowe.⁸

Korzyści z suplementacji DIM oceniano w dwóch badaniach z udziałem kobiet ze zdiagnozowanym nowotworem piersi.^13,14 W obu badaniach, kobiety zostały losowo przydzielone do grupy otrzymującej suplementację DIM (108 mg na dobę w jednym, 300 mg na dobę w drugim) i do grupy otrzymującej placebo.  Stwierdzono, że DIM znacząco zmienia proporcje różnych rodzajów estrogenu, wspomagając wzrost „dobrego” estrogenu i redukując poziomy „złego” estrogenu, który odpowiedzialny jest za tworzenie się nowotworów.

DIM oceniano również pod kątem zapobiegania rozwojowi nowotworu szyjki macicy.^6,10Śródnabłonkowa neoplazja szyjki macicy jest prekursorem raka szyjki macicy.

W jednym z badań, kobiety ze zdiagnozowaną śródnabłonkową neoplazją szyjki macicy, losowo przydzielono do grupy otrzymującej 100 mg DIM, 200 mg DIM i do grupy otrzymującej placebo. Po 90 do 180 dniach suplementacji naukowcy zaobserwowali, że śródnabłonkowa neoplazja szyjki macicy u wszystkich pacjentek, po podaniu dawki 200 mg DIM ustąpiła całkowicie. Przy niższej dawce 100 mg DIM nastąpił 90,5% regres choroby nowotworowej.⁶

Te, pochodzące z warzyw krzyżowych związki, mogą zarówno zapobiegać nowotworom, jak i odwracać progresję komórek, które wykazują nieprawidłowości.

Podsumowanie

Wysokie spożycie surowych warzyw krzyżowych, takich jak brokuły, kapusta i kalafior, może redukować ryzyko powstawania wielu rodzajów nowotworów oraz i innych zaburzeń.

Badania wykazały, że antynowotworowe działanie warzyw krzyżowych, związane jest z dwoma związkami zawartymi w tych warzywach: sulforafanem i DIM.

Sulforafan i DIM oddziałują na komórki nowotworowe na różnych etapach ich rozwoju. Przede wszystkim jednak, związki te zmniejszają ryzyko powstawania nowotworów, i zatrzymują progresję niektórych komórek nowotworowych.

Podczas gdy DIM jest stabilny i łatwo wchłania się po podaniu doustnym, to sulforafan jako niestabilny - szybko ulega degradacji.

Aby rozwiązać ten problem, naukowcy opracowali specjalny system dostarczania (glukorafanina plus mirozynaza). Nowy sposób dostarczania sprawia, że ilość sulforafanu dostępnego do wchłonięcia w krwioobiegu ulega znacznemu zwiększeniu.

Dzięki wydzieleniu tych dwóch związków roślinnych, znacznie większa ilość sulforafanu staje się przyswajalna w jelicie cienkim. Dzięki temu, antynowotworowo działający sulforafan może zostać szybko wchłonięty co z kolei zapewni wyższy jego poziom w krwiobiegu.
Materiał wykorzystany za zgodą Life Extension. Wszelkie prawa zastrzeżone.